ืดสนิท อดไม่ได้ที่จะหลับตาลง ปล่อยให้ร่างกายได้ผ่อนคลายกลางน้ำพุร้อน ในห้วงสมองกลับปรากฏภาพความทรงจำขึ้นเป็นฉากๆ…
หลายวันต่อมา กลางเมืองสี่ทิศ
“เหลิ่งหวา พวกเขายังไม่ได้ส่งข่าวคราวกลับมาอีกหรือ” เฟิ่งจิ่วถามเหลิ่งหวาถึงข่าวคราวของพวกตู้ฝาน
“ยังไม่มีข่าวคราวเลย” เหลิ่งหวากล่าว คิดเล็กน้อยแล้วพูดต่อว่า “นายท่าน ให้ข้าไปดูหน่อยเป็นอย่างไร”
เฟิ่งจิ่วโบกมือ “ไม่ต้อง ข้าต่างหากที่ต้องไปดู เจ้าคอยดูแลจวนเถอะ”
ตั้งแต่พวกตู้ฝานออกไปปฏิบัติภารกิจจนถึงวันนี้ก็ยังไม่กลับมา ทั้งยังไม่มีข่าวคราว นางคิดว่าน่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นแล้ว ไม่เช่นนั้นพวกเขาไม่มีทางไม่ส่งข่าวคราวกลับมาเลย
“แต่เจ้าตำหนักกำลังเข้าฌานฝึกบำเพ็ญ หากนายท่านจากไป ในจวนเหลือเพียงพวกข้าไม่กี่คน ข้ากังวลว่า…”
เหลิ่งหวาเป็นกังวลอยู่บ้าง อย่างไรเสียเจ้าตำหนักก็เข้าฌานอยู่ คุณชายน้อยก็อยู่ในจวน หากนายท่านจากไป เช่นนั้นก็จะเหลือเพียงพวกเขาไม่กี่คนคอยเฝ้าอยู่ในจวน หากมีเรื่องไม่ คาดฝันอะไรเกิดขึ้น เช่นนั้น…
“ไม่เป็นไร ข้าจะให้หงส์ไฟเฝ้าอยู่ในจวน ยังมีผู้อาวุโสเหมยอยู่ด้วย พวกเจ้าอยู่ในจวนไม่มีทางเกิดเรื่อง” นางเอ่ยเสียงเรียบ “ไปจัดการเถอะ ข้าจะไป
