์พี่ใหญ่ ท่านชนะได้ของมีค่ามามากมายขนาดนี้ อย่างไรก็ควรแบ่งให้พวกข้าบ้างกระมัง?”
มู่หลิงเองก็ยิ้มเช่นกัน “ใช่! ข้าก็อยากได้บ้าง”
เผยจื่อเซวียนชะงักเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มและตอบว่า “ก็จริง เก็บไว้เองหมดก็ดูจะเห็นแก่ตัวเกินไป อย่างนั้นข้าจะแบ่งของที่เอาชนะมาได้ให้พวกเจ้าบ้างก็แล้วกัน!” พูดจบ เขาก็เอาข ของมีค่าเหล่านั้นออกมา
ลูกศิษย์ฝ่ายตรงข้ามหน้าเปลี่ยนสี เมื่อเป็นเช่นนี้ หากพวกเขาต้องการของมีค่าชิ้นใดคืน พวกเขาก็ต้องท้าประลองกับคนที่ครอบครองของชิ้นนั้น
บัดซบจริงๆ! เดิมทีแค่ต้องสู้กับเผยจื่อเซวียนคนเดียว หากเขาแพ้ก็สามารถทวงคืนของพวกนั้นมาได้หมด นึกไม่ถึงว่าคนของสำนักดาราครามเซียนจะสับปลับเช่นนี้
เฟิ่งจิ่วได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มออกมา หลินเฉิงจิ่นเป็นคนละเอียดรอบคอบ คนทั่วไปเล่นงานเขาไม่ได้ แผนการของเขาสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของคู่ต่อสู้ออกจากเผยจื่อเซวียนได้ ทั้งยังท ทำให้พวกเขาไม่หมดตัวแม้จะพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้
“ดี! แบ่งเลย! ข้าจะคอยดูพวกเจ้าแบ่งกัน” ชายคนนั้นเอ่ย ขณะที่สายตาที่จ้องมองเผยจื่อเซวียนนั้นกลับมีไอสังหารพาดผ่าน
………………………………….
