่จากมืออีกฝ่าย ก่อนจะพลิกข้อมือ จ่อ อคมกระบี่ไปที่ลำคอของเขา
“ตอนนี้ยอมแพ้หรือยัง?” เผยจื่อเซวียนถาม พร้อมกับกดคมกระบี่ลึกลงไป ส่งผลให้เลือดไหลออกมาเป็นเส้นตรงบนลำคอของฝ่ายนั้น
ชายแซ่หวังที่สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดตรงลำคอตัวแข็งทื่อ ก่อนจะกัดฟัน “ข้ายอมแพ้!”
“ในเมื่อยอมแพ้ อย่างนั้นก็เอาทรัพย์สินมีค่าของเจ้าออกมาเสีย!” เผยจื่อเซวียนเอ่ย คมกระบี่ยังคงกดอยู่บนลำคอของเขา
สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาคมกริบ ยืนนิ่งไม่ยอมเอาทรัพย์สินมีค่าของตนเองออกมา
“อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดจะตุกติก?” เผยจื่อเซวียนถาม เขากดคมกระบี่บนลำคอของอีกฝ่ายอีกครั้ง เพื่อเป็นการเตือน
“เผยจื่อเซวียน! หากเจ้ากล้าทำอะไรข้า ตระกูลหวังไม่ปล่อยเจ้าไปง่ายๆ แน่!” เขาพูดจาข่มขู่
เผยจื่อเซวียนหรี่ตา จ้องอีกฝ่ายอย่างเย็นชา ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดของมีค่าทั้งหมดบนตัวเขา รวมถึงแหวนมิติด้วย หลังจากเก็บของพวกนั้นแล้ว เขาก็ขยับกระบี่ออกจากคอของอีกฝ่าย
“หากพ่ายแพ้ไม่เป็น เช่นนั้นก็ไม่ควรสู้กับข้าแต่แรก” เผยจื่อเซวียนกล่าว เขาปักกระบี่ลงบนพื้น ด้ามกระบี่ที่แทงลงบนดินสั่นไหวเล็กน้อย
เผยจื่อเซวียนหันไปมองลูกศิษย์กลุ่มนั้น กวาดมองพวกเขาด้วยสา
