นเป็นแห้งเหี่ยว ตรงปลายของนิ้วมือมีกรงเล็บอันแหลมคมงอกออกมา มือของนางค่อยๆ ลูบไล้ลงเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่แผ่นหลังในตำแหน่ง งที่ตรงกับหัวใจ
“ศิษย์พี่เฉิน…”
นางขานเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ก่อนที่แววตาหยาดเยิ้มจะเปลี่ยนไปในพริบตา กลายเป็นแววตาตื่นเต้นกระหายเลือด พริบตาต่อมา กรงเล็บแหลมๆ พุ่งแทงเข้าไปในร่างของศิษย์แซ่เฉิน ทว่าใน ตอนนั้นเอง ศิษย์แซ่เฉินที่อิงแอบอยู่ตรงหน้าอกของหญิงสาวกลับถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่ข้อพับขาด้านหลัง ส่งผลให้เขาทรุดตัวลงไปคุกเข่าอยู่บนพื้น
“ศิษย์น้องเฉิน!”
“ศิษย์พี่!”
ศิษย์แซ่เฉินทรุดตัวลงไป ทำให้กรงเล็บของผู้หญิงคนนั้นโจมตีใส่อากาศ นางเคียดขึ้ง หมายจะคว้าร่างของชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้นขึ้นมา แต่กลับมีไอสังหารสายหนึ่งพวยพุ่งเข้ามา
เผยจื่อเซวียนถือกระบี่พุ่งเข้ามา โจมตีหญิงนางนั้นซึ่งๆ หน้า ทำให้นางจำต้องล่าถอย ขณะเดียวกันนั่นก็เปิดโอกาสให้ศิษย์แซ่เฉินที่กำลังตกตะลึงได้สติกลับมา
“ศิษย์พี่!”
ศิษย์แซ่เฉินที่เหลือรีบเข้ามาประคองเขาถอยออกมา “ศิษย์พี่ ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก ชำเลืองมองเขาเล็กน้อย ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน “ลุ่มหลงอยู่ใน
