าที่นี่คือสถานที่แห่งการฝึกฝน ไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมากระทำการหื่นกามอะไร ”
ศิษย์คนนั้นถูกตำหนิก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ไม่กล้าโต้แย้ง
“จงฟัง พวกเราจะ…”
พวกเขานั่งรวมหัวกันปรึกษาเรื่องแผนการที่จะเล่นงานพวกมู่หลิง ขณะเดียวกันนั้นเอง พวกมู่หลิงที่กำลังพักผ่อนอยู่ ไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยว่าฝั่งนั้นกำลังจ้องเล่นงานพวกตนอยู่
หลังยามจื่อผ่านไป ขณะที่ทุกคนกำลังหลับใหลอย่างเงียบงัน ท่ามกลางสายลมยามวิกาล กลิ่นจางๆ กลิ่นหนึ่งลอยมาตามสายลม
ครั้นกลิ่นอ่อนๆ นั้นถูกพัดมาถึงตัวพวกเขา เฟิ่งจิ่วพลันลืมตาขึ้นทันที นางที่คุ้นเคยกับยานานาชนิดดีได้กลิ่นก็รู้ทันที
เดิมทีนางนั่งพิงต้นไม้อยู่ ข้างๆ มีมู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนอยู่สองคน นางเพียงสะกิดเบาๆ พวกเขาก็ตื่นทันที
ทว่าก่อนที่ทั้งสองจะพูดอะไร เฟิ่งจิ่วพลันกระซิบขึ้นมาก่อน “อย่าขยับ มีคนดูอยู่”
ทั้งสองสายตาไหวระริก รู้ว่าเป็นคนจากสำนักเมืองมรกตแน่นอน กำลังคิดจะถาม มู่จิ่วก็ยื่นสิ่งหนึ่งมาให้ก่อน “อมของสิ่งนี้ไว้ใต้ลิ้น”
พวกเขารับของที่เขายื่นให้ไปอมไว้ใต้ลิ้น จากนั้นก็ปลุกคนที่เหลือให้ตื่นเงียบๆ แจกจ่ายของสิ่งนั้นให้พวกเขาอมไว้ใต้ลิ้นด้วยเช่นกัน
พวกเขาสัมผัสได้ถึงรสชาติ
