้อมกับศิษย์คนอื่นๆ ในสำนัก นางสังเกตด้วยสายตาคร่าวๆ ลูกศิษย์ของสำนักดาราครามเซียนมีประมาณหนึ่งร้อยคน
ขณะกำลังคิด ก็ได้ยินเสียงมู่หลิงกับเผยจื่อเซวียนที่อยู่ข้างๆ คุยกัน
“ได้ยินมาว่าครั้งนี้แต่ละสำนักส่งลูกศิษย์เข้าดินแดนลับหนึ่งร้อยกว่าคน รวมสี่สำนักก็สี่ร้อยกว่าคน ดูท่าคราวนี้ข้างในดินแดนลับคงคึกคักไม่น้อย”
“เข้าไปครั้งนี้ใช้เวลาสามเดือน เดาว่าก่อนเข้าไปล้วนต้องจับกลุ่มกันก่อน พวกเราควรหาคนมาเพิ่มหน่อยหรือไม่?” เข้าดินแดนลับล้วนต้องจับกลุ่ม หากกลุ่มของพวกเขาคนน้อยเกินไป พลังต่อสู้ก็จะต่ำตามไปด้วย ซึ่งนั่นไม่เป็นผลดีต่อพวกเขา
“ถึงที่นั่นแล้วพวกเราค่อยจัดการก็แล้วกัน! อย่างไรก็ต้องหาคนมาเพิ่มอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นจำนวนคนน้อยกว่าคนอื่นเขา พลังต่อสู้ก็จะด้อยกว่าเช่นกัน”
เฟิ่งจิ่วฟังพวกเขาพูดคุยกัน ขณะเดียวกันก็อ่านตำราสมุนไพรในมือไปด้วย นางรับรู้ได้ว่ามีสายตาจากลูกศิษย์หลายคนที่นั่งเรือบินมาด้วยกันจ้องพิจารณานางอย่างเงียบๆ นางทำเป็นไม่รู้ ยังคงอ่านตำราต่อไป
“ศิษย์พี่มู่ คนผู้นี้คือศิษย์จากยอดเขาของพวกท่านหรือ? เหตุใดไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน?” ลูกศิษย์คนหนึ่งถาม ขณะที่สายตาจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่ว
“ถูกต้องแ
