งจิ่วส่ายหน้า “ไม่ต้อง ท่านอยู่บ้านเถอะ! ข้าไปไม่นานก็กลับมา”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่ได้พูดอะไรอีก ในเมืองสี่ทิศไม่มีใครทำอะไรเฟิ่งจิ่วได้อยู่แล้ว ให้นางไปคนเดียวก็ไม่เป็นไร
ด้วยเหตุนี้ หลังจากที่พูดคุยกันครู่หนึ่ง เฟิ่งจิ่วก็ออกไปข้างนอก ส่วนเซวียนหยวนโม่เจ๋อเดินออกไปด้านหน้า ในจวนมีคนมาเพิ่ม ถึงจะได้ยินอิ่งอีพูดถึงแต่ยังไม่เคยเจอ ไปดูเสียหน่อย ยก็แล้วกัน!
รถลากกวางวิญญาณทองม่วงถูกจูงออกมา เหลิ่งหวาบังคับรถลากพาเฟิ่งจิ่วออกนอกจวน เมื่อประตูจวนเปิด คนข้างนอกต่างรายล้อมกันเข้ามา ทว่า พวกเขายังไม่ทันเข้าใกล้ รถลากกวางวิญญาณ ทองม่วงก็โฉบผ่านหน้าพวกเขา เคลื่อนตัวออกไปไกลในพริบตา
“รถลากกวางวิญญาณทองม่วง! ท่านผู้นั้นออกมาแล้ว! ได้ยินว่าท่านผู้นั้นงดงามดุจเซียน ข้ายังไม่เคยเห็นเลย!”
“คุณชายเฟิ่งผู้นั้น ไม่สิ คุณหนูเฟิ่ง ไม่ๆ ควรเรียกว่าผู้อาวุโส ได้ยินว่านางชอบเสื้อสีแดง รูปโฉมเลอล้ำ งดงามไม่มีใครเปรียบ”
“อยากได้ยาจากนางจริงๆ”
“ข้าอยากให้นางรักษาพ่อของข้า”
“ได้ยินว่ายาของนางได้ผลดีมาก ขนานนามกันว่าเป็นยาเซียน ข้าล่ะอยากได้บ้างจริงๆ”
