ญิงงามสักสองคนมาปรนนิบัติท่านคืนนี้ดีหรือไม่?”
“ข้าไม่ได้เป็นคนบ้ากามชอบหญิงงามเสียหน่อย ข้าแค่รู้สึกว่า…” ตอนแรกเขายังคิดจะแก้ตัว แต่พอเห็นเฟิ่งจิ่วเหลือบตามามอง เขาก็กลืนคำพูดลงคอไป
แม่หนูน้อยคนนี้ แค่สายตาก็น่ากลัวแล้ว ไม่รู้ว่าชายหนุ่มคนไหนรับนางไหวกัน
“อาวุโส พวกท่านกลับมาแล้วหรือ? พวกท่านกินข้าวหรือยัง? ข้าจะให้เสี่ยวเอ้อร์เตรียมอาหารให้” หญิงสาวสองคนเห็นพวกเขาเข้ามาก็รีบเดินมารับหน้า
“เอาไปส่งที่ห้อง” เฟิ่งจิ่วกล่าว จากนั้นก็เดินขึ้นข้างบน พลางถามว่า “ห้องข้าห้องไหน?”
“ห้องด้านซ้ายเจ้าค่ะ” หญิงสาวตอบ ก่อนจะพูดกับหวันเหยียนสิบสามว่า “ของท่านห้องที่สองเจ้าค่ะ”
พอทั้งสองเข้าห้องไป หญิงสาวสองคนนั้นมองหน้ากัน ก่อนจะไปสั่งให้เสี่ยวเอ้อร์ยกอาหารไปให้พวกเขาสองคนที่ห้อง จากนั้นก็ไปดูอาการของพวกศิษย์พี่พวกนางในอีกห้อง
ยามค่ำคืน เสือร้ายตัวหนึ่งกระโดดเข้ามาทางหน้าต่าง มันมาหยุดตรงหน้าเฟิ่งจิ่ว “นายท่าน พวกเราตามหญิงคนนั้นไปถึงที่แห่งหนึ่ง ตอนนั้นยังมีคนสะกดรอยตามนางอยู่”
………………………………….
