เหมือนแต่ก่อน ดูสิ สะกดรอยตามคนอื่นเขาก็ยังประมาทเช่นนี้” เขาเดินมาหยุดยืนข้างๆ เฟิ่งจิ่ว “ว่าแต่นี่เจ้าจะไปไหน นหรือ อย่าบอกนะว่าเจ้าจะไปที่บ้านหญิงงามคนนั้นจริงๆ?”
เฟิ่งจิ่วไม่พูดอะไรมาก เพียงเดินตามเสือร้ายไปข้างหน้า พวกเขาเดินผ่านถนนสายหนึ่ง ไปทางชุมชนยากจน พอมาถึงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ก็กระโดดขึ้นไปบนนั้น อาศัยต้นไม้ใหญ่ซ่อนตัวเพื่อ สอดส่องบ้านเก่าๆ หลังหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
ท่ามกลางแสงสว่างหม่นๆ ชายชุดสีเทากำลังกดนวดจุดลมปราณให้หญิงชราคนหนึ่ง ตรงหางตาของชายคนนั้นมีแผลเป็นหนึ่งรอย แผลเป็นนั่นได้ทำลายความงดงามของใบหน้าประณีตนั้นลงอย่างน่า าเสียดาย
แต่ทว่า หากมีใครเคยเห็นคนผู้นี้แต่งกายเป็นหญิง คงจะไม่คาดคิดว่าคนตรงหน้าเป็นคนเดียวกันกับหญิงงามอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน
นางในตอนนี้จากหญิงแต่งกายเป็นชาย ใส่เสื้อผ้าเรียบง่ายและเก่า หน้าอกแบนราบ ใบหน้าออกสีเหลืองคล้ำ ยังมีรอยแผลเป็นนั่นอีก ดูอย่างไรก็ไม่มีอะไรสะดุดตาสักนิด
“เอ๊ะ? ที่แท้ตรงนั้นบนใบหน้านางก็มีแผลเป็นนี่เอง! พอดูอย่างนี้ช่างอัปลักษณ์จริงๆ ไม่น่าเล่านางถึงไม่กล้าทิ้งชื่อไว้” หวันเหยียนสิบสามเอ่ย เดิมทีนึกว่าจะได้เห็นหญิงงาม นึกไ
