องสัตว์เทวะโบราณอ อยู่ด้วย หากอีกฝ่ายมีวรยุทธ์แข็งแกร่งอย่างเดียว พวกมันอาจลองทุ่มสุดตัวเพื่อสู้กับอีกฝ่ายได้ แต่พอเจอแรงกดดันของสัตว์เทวะโบราณเข้า พวกมันก็ไม่มีกำลังจะต่อสู้เลยแม้แต่น้ อย
ถึงแม้พวกมันจะเป็นสัตว์เทวะ แต่พอเผชิญหน้ากับสัตว์เทวะโบราณ พวกมันก็หมดหนทาง มันเป็นการยอมศิโรราบที่มาจากก้นบึ้งหัวใจ เรียกได้ว่าอยากจะหมอบกราบอีกฝ่ายเลยทีเดียว สัตว์ เทวะโบราณคือสิ่งมีชีวิตที่ทำให้สัตว์ร้ายทั้งปวงไม่กล้าเหิมเกริม
“ยังจะต้องคิดอีกหรือ?” เสียงของเฟิ่งจิ่วยังคงฟังดูเอื่อยเฉื่อยไม่ยี่หระเหมือนเดิม แต่กลับทำให้สัตว์เทวะสองตัวนั้นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนจะรีบพูดขึ้นว่า “พะ…พวกข้ายินดีติด ดตามนายท่าน ยินดีฟังคำสั่งของนายท่านแล้ว”
“อย่างนี้สิ เด็กดี” เฟิ่งจิ่วเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา นางเหลือบมองสัตว์ร้ายที่เหลือแวบหนึ่ง “ยังไม่ไสหัวไปอีก?”
สัตว์ร้ายพวกนั้นสาวเท้าวิ่งหนีด้วยความกลัวอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็หายวับไปไม่เห็นร่องรอยแล้ว เหลือไว้เพียงกลุ่มคนในเกราะป้องกันที่กำลังปากอ้าตาค้างอยู่
เฟิ่งจิ่วเดินเอามือไพล่หลังไปทางเกราะป้องกัน นางมองชายหนุ่มหลายคนที่บาดเจ็บสาหัส รวมถึงหญิงสาวสองคนที่ถือดาบ
