สมบัติทั่วไปเทียบได้เสียทีไหนกัน?
“ทะ…ท่านไม่เอาผลเพิ่มอายุขัยหรือ?” หญิงสาวแซ่มู่ตะลึงงัน รู้สึกตั้งตัวไม่ทันอยู่บ้าง
เฟิ่งจิ่วมองนาง ก่อนบอกว่า “ยังไม่ไปช่วยพวกเขาทำแผลอีก? หากยังมัวเสียเวลาพวกเขาจะตายเอาได้นะ”
หญิงสาวคนนั้นจึงได้สติ เก็บผลเพิ่มอายุขัย จากนั้นก็ประคองคนที่เหลือที่นั่งพิงกันอยู่ไปที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ช่วยพวกเขาทำแผลตามเนื้อตัว
“พวกเจ้ารอที่นี่ก่อน อย่าเพิ่งไปไหนไกล หากถูกสัตว์ร้ายคาบไปกิน ข้าไม่รับผิดชอบด้วยเล่า” เฟิ่งจิ่วกำชับพวกเขา จากนั้นก็เหลือเสือร้ายไว้คอยเฝ้าระวังรอบๆ ก่อนจะพาอีกหนึ่งตั วเดินเข้าไปในป่า
“ไปกันเถอะ! พาข้าไปดูต้นผลเพิ่มอายุขัยหน่อยว่าหน้าตาเป็นอย่างไร” เฟิ่งจิ่วกระโดดขึ้นหลังเสือ ก่อนที่มันจะเดินทอดน่องเข้าไปในส่วนลึกของป่า
เสือร้ายตัวนั้นเดินไป พลางถามว่า “นายท่าน ต้นผลเพิ่มอายุขัยไม่มีผลแล้ว ครั้งต่อไปต้องรอถึงหนึ่งพันปีให้หลัง ไปดูตอนนี้จะมีประโยชน์อะไร?”
ก่อนจะพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้อีกว่า “นายท่าน เหตุใดท่านไม่รับผลเพิ่มอายุขัยสองลูกนั้นไว้เล่า?”
“ก็แค่ผลเพิ่มอายุขัยสองลูก พวกเขาอุตส่าห์เสี่ยงชีวิตเพื่อเด็ดมันมา ข้าเอาของพวกเขามาแล้วจะมีความหมายอะไร
