!”
หญิงสาวสองคนนั้นได้ยินก็กัดเม้มฝีปาก น้ำตาไหลเอ่อ แต่กลับยังคงไม่คิดจะหนีไป แม้พวกนางจะบาดเจ็บ แต่หากหนีเอาชีวิตรอด โดยทิ้งพวกเขาเอาไว้ก็น่าจะหนีรอดไปได้ แต่หากพวกนางหนีไป เหล่าศิษย์พี่ก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว
หากพวกนางหนีไป ไม่มีคนต้านทานสัตว์ร้ายพวกนั้น พวกมันจะต้องกระโจนเข้ามาฉีกร่างพวกศิษย์และกลืนลงท้องไปแน่ๆ พวกเขาล้วนเป็นความภาคภูมิใจของสำนัก จะปล่อยให้พบกับความตายที่ไม่เหลือแม้แต่ซากศพได้อย่างไรกัน
“ไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรือ? ไสหัวไป! พวกข้าไม่ต้องการให้พวกเจ้ามาปกป้อง!” ชายสีหน้าเย็นชาคนเดิมตวาดลั่น น้ำเสียงดุดัน สายตาเย็นชา คำพูดพวกนั้นทิ่มแทงใจหญิงสาวทั้งสอง ทำให้พวกนางปวดใจจนน้ำตาไหลเอ่อ
แต่พวกนางรู้ เขาแค่คิดจะบีบให้พวกนางไป เพื่อให้พวกนางมีชีวิตรอด
คนอื่นๆ พอได้ยินคำพูดของชายสีหน้าเย็นชา ก็ได้แต่เงียบไม่พูดอะไร พวกเขาเห็นว่าต่อให้จะด่าว่าอย่างไร หญิงสองคนนั้นก็ไม่ยอมจากไป จึงได้แต่ถอนหายใจ “ช่างเถอะ ในเมื่อไม่ไป อย่างนั้นก็อย่าต่อว่าอีกเลย ต่อว่าไปพวกนางก็เสียใจเปล่าๆ”
“กรร!”
“เอื๊อก!”
สัตว์ร้ายพวกนั้นเข้าใกล้มาทีละก้าวๆ ปากก็ส่งเสียงคำราม พวกมันแยกเขี้ยวที่เต็มไปด้วยน้ำลาย ร
