สะพลุ่งพล่านในดวงตา เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ยกมือชี้ไปข้างหน้า
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามมองไปตามนิ้วมือของเขา แล้วก็เห็นหญิงสาวนางหนึ่งถูกห้อยกลับหัวอยู่บนต้นไม้ ร่างกายอันเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยรอยแผล เลือดไหลย้อยลงมาตามร่างกายของ งนาง ย้อมผืนดินด้านล่างจนแดงฉานเป็นวงกว้าง
และในจุดที่ห่างออกไปไม่ถึงห้าสิบเมตร มีหญิงสาวอีกนางถูกห้อยกลับหัวอยู่ใต้ต้นไม้เช่นกัน เส้นผมยาวอาบเลือดสยายตรงชี้ลงไปบนพื้น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด มีเพียงเลือดที่ไห หลออกจากรูทวารทั้งเจ็ด สภาพเช่นนั้นในเวลากลางคืน เห็นแวบแรกช่างชวนให้สยดสยองยิ่งนัก
“สัตว์เดรัจฉานพวกนี้!”
เพลิงโทสะปั่นป่วนอยู่ในอกของนักพรตเฉิน เขากำหมัดแน่นขณะสบถด่า หญิงสองคนนั้นตายไปแล้วเขาจึงไม่ได้เข้าไปหา แต่กลับโฉบพุ่งเข้าไปในส่วนลึกของป่าด้านหลัง ที่นั่น มีเสียงร้อง งขอชีวิตดังแว่วมา
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนสิบสามพุ่งตัวตามไปด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีเช่นกัน แต่หวันเหยียนสิบสามตามนักพรตเฉินไป ในขณะที่เฟิ่งจิ่วเดินไปหาหญิงสาวที่ร่างเปลือยเปล่าสองคนนั้น พลังสอ องสายพุ่งออกจากนิ้วมือของนาง ตัดเชือกที่ผูกติดต้นไม้ ปล่อยร่างของพวกนางลงมา
ครั้นเห็นว่าพวกนาง
