ฟิ่งจิ่วสายตาไหวระริก เกราะป้องกันหรือ! ดูแล้วเหมือนจะแข็งแรงมากเสียด้วย เพียงแต่เหตุใดต้องสร้างเกราะป้องกันให้นางด้วย? ใช่ว่านางจะสู้ไม่ได้เสียหน่อย
ขณะกำลังคิด ก็เห็นหวันเหยียนสิบสามสอดสิบนิ้วเข้าด้วยกัน จากนั้นธงเล็กๆ สีแดงผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ ผู้คนในหอสุราพอเห็นท่าไม่ดีก็รีบหนีออกไปแต่แรกแล้ว เหลือแต่ เสี่ยวเอ้อร์ที่ถูกเถ้าแก่ลากไปที่มุมหนึ่งของร้านทั้งที่ยังหมดสติ รวมถึงเถ้าแก่ที่กำลังซ่อนตัวพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้
หอสุราของเขา! เขาอยากจะบอกพวกนั้นให้ออกไปสู้ข้างนอก แต่ก็กลัวว่าพูดไปแล้วจะถูกฆ่า
“ได้ยินมานานว่าหวันเหยียนสิบสามจากตระกูลหวันเหยียนอาศัยธงห้าฝ่ามือท่องแผ่นดินตงต้าโจวไปทั่ว ภูตผีปีศาจเจอยังต้องหลบเลี่ยง วันนี้พวกข้ากลับอยากเห็นความสามารถนั้นของเจ้า ากับตาสักครั้ง!”
ตาเฒ่าที่ถือไม้เท้าหัวกะโหลกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เห็นเขาถือไม้เท้าหัวกะโหลกปักลงบนพื้น กระแสพลังที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่ากระจายออกไปโดยมีไม้เท้านั่นเป็นศูนย์กลา าง
ไอเย็นเยียบขุมหนึ่งแผ่ปกคลุมหอสุราแห่งนี้พร้อมกับกลิ่นอายสีดำ ราวกับร่ายเขตอาคมตัดขาดหอสุราแห่งนี้ออกจากโลกภายนอกอย่างไร
