รให้ร่มเงาค่อยนำหญ้าวางทับ และเมื่อต้องการให้แสงค่อยนำหญ้าลงมา
หากพี่น้องสกุลจูลงมือทำเพียงลำพังคงเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มีชาวบ้านทั้งหมดมาช่วยก็ทำให้เร็วขึ้นมาก
พื้นที่หนึ่งหมู่ ทั้งหมู่บ้านร่วมใจกันทำเสร็จสิ้นภายในวันเดียว
ทุกคนมองผลจากน้ำพักน้ำแรงของตน ทั้งรู้สึกปลาบปลื้มและยินดี
พวกเขาส่วนใหญ่คิดว่าเมื่อหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์กลับมาและรู้ว่าพวกเขาร่วมใจช่วยเหลือกัน นางคงจะมีความสุขมากไม่ใช่หรือ
แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้ที่จะถูกหมางเมิน เพราะถึงอย่างไรนี่ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาควรจะทำตั้งแต่แรก!
เมื่อนึกได้เช่นนั้น พวกเขาก็หัวเราะในใจ คิดว่าหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์อาจทำเช่นนั้น
ระหว่างนี้เปี้ยนชิวอิ่งทำเพียงยืนมองเงียบ ๆ ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวมากนัก ทว่ายามสะใภ้สกุลจูยกน้ำยกชามาให้ นางยังถือโอกาสช่วยยกน้ำชาพร้อมกล่าว ‘ให้กำลังใจ’ หรืออะไรทำนองนั้น
เพียงเท่านี้นางก็เอาชนะใจชายหนุ่มไปได้มากมาย ถึงกับมากระซิบถามพี่น้องสกุลจูว่า “ครอบครัวเจ้ามีแม่นางคนนี้เป็นญาติด้วยหรือ นางออกเรือนหรือยัง?”
“ฮ่า ๆ! คิดว่านางเหมาะสมกับคนอย่างข้าไหม?”
“เกิดอะไรขึ้นกัน?”
……
ขณะนี้พวกเขาลืมแล้วว่าแท้จริงผู้ที่ยกน้ำยกชามาให้คือหลิ่วซื่อ หลี่ซื่อ และหลินซื่อ
ส่วนหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนอย่างจูปาเม่ย หลินซานยา และหลินซื่อยานั้น สะใภ้สกุลจูไม่ปล่อยให้พวกนางมา ‘ร่วมสนุก’ ที่นี่ มีชายหนุ่มมากมายทำงานอยู่ ไม่เหมาะจะให้พวกนางโผ
