บบอกตระกูลของเจ้าเถอะ ให้ค คนมารับกลับไปเสีย! หากได้หมอดี บางทีอาจสามารถรักษาได้ หากหาหมอมารักษาไม่ได้ เกรงว่าจะต้องนอนหมดสติอย่างนี้ไปตลอด”
ฟังมาถึงตรงนี้ องครักษ์เริ่มร้อนใจ “ข้าจะแจ้งทางตระกูลให้ทราบทันที ท่านหมอช่วยจ่ายยาบรรเทาอาการของนายท่านรองให้ก่อนได้หรือไม่”
หมอครุ่นคิด จากนั้นก็พยักหน้า “ก็ได้!” พูดจบ ก็จ่ายเทียบยาให้เขา “เจ้าเอาเทียบยานี้ไปจัดยาเสีย! ต้มให้เขาดื่ม หากเขาไม่กลืนก็ให้ใช้วิธีกรอกปาก ถึงตอนนั้นก็ดูว่าอาการ รเป็นอย่างไร”
“ขอบคุณมาก” องครักษ์รีบขอบคุณ ก่อนจะส่งเขาออกไป จากนั้นก็หันไปมองนายท่านรองที่นอนอยู่บนเตียง เขารีบใช้ป้ายหยกส่งเสียงรายงานทางตระกูล
อีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วใช้ศิลาดาราจ่ายค่าสินค้าที่ประมูลมาได้ ก่อนผู้ดูแลที่ต้อนรับนางจะเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูเฟิ่ง นายท่านของข้าเชิญไปรวมตัวกันที่ชั้นหนึ่งขอรับ”
เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว “นายท่านของเจ้า? ข้าไม่รู้จัก”
“ฮะๆ คุณหนูเฟิ่งไปถึงก็รู้จักเอง นายท่านของข้าบอกว่าเคยเจอคุณหนูเฟิ่งด้วย” ผู้ดูแลบอก ก่อนจะหันไปทำท่าผายมือให้นาง
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “ก็ได้!” ก่อนจะเดินตามผู้ดูแลไป
ครั้นมาถึงชั้นบนและเข้ามาในห้องส่วนตัว ก็เห็นชายคน
