งหญิงสาวคนนั้น รวมถึงเสียงด่าของชายฉกรรจ์ ทำให้เสี่ยวห้าวเอ๋อร์ที่กำลังเล่นอย่างเพลิดเพลินสะดุ้งตกใจ ครั้นเด็กน้อยตกใจก็แหกปากร้องไห้เสียงดังขึ้นมา
เฟิ่งจิ่วเห็นดังนั้นก็รีบอุ้มเขาขึ้นมา พลางปลอบประโลมเสียงเบา “เด็กดี ลูกรักของแม่ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว แม่อยู่ตรงนี้แล้ว!”
นางปลอบประโลมเสียงเบา เด็กน้อยซบในอ้อมกอดของนางก่อนจะค่อยๆ หยุดสะอื้นไห้ เพียงกะพริบตาปริบๆ ดวงตาสุกใสมองมาที่นาง ท่าทางเช่นนั้นน่ารักน่าชังยิ่งนัก เฟิ่งจิ่วเห็นแล้วก็อดก้ มลงหอมแก้มของเขาไม่ได้
“ไม่ต้องกลัว แม่อยู่ตรงนี้ แม่อยู่กับเสี่ยวห้าวเอ๋อร์เอง!” เด็กน้อยในอ้อมแขนเหมือนเข้าใจคำพูดของนาง มือน้อยๆ คู่นั้นจับปกเสื้อของนางแน่นๆ แนบหน้ากับหน้าอกของนาง ได้ยิน เสียงหัวใจเต้นของนางจึงสงบลงมา
เห็นท่าทางว่าง่ายของเด็กน้อย เฟิ่งจิ่วเม้มปากยิ้ม นางเลิกผ้าม่านรถม้าขึ้นแล้วมองออกไปข้างนอก ก็เห็นหญิงสาวที่ถูกหามขึ้นบ่ากำลังดิ้นรนขัดขืน ปลายนิ้วขยับเบาๆ กระแสพลังขุม หนึ่งพลันพุ่งออกไป
