ยหลางว่า “ไปกันเถอะ!”
“ได้” ฮุยหลางรับคำ ก่อนจะกระโดดขึ้นรถม้า และบังคับรถม้าที่ลากโดยกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวจากไป
ชายคนนั้นยังทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไร ชายหนุ่มในร้านค้าที่ทนดูต่อไปไม่ไหวเดินมาเตือนว่า “คุณชายทุกท่านอย่าไปหาเรื่องพวกเขาดีกว่า พวกเขาล้วนไม่ใช่คนธรรมดา”
ชายชุดหรูหันไปมองเขา ก่อนถามว่า “หมายความว่าอย่างไร”
“พวกท่านมาจากต่างถิ่นกระมัง” ชายคนนั้นยิ้มถาม
ชายชุดหรูยิ้ม “ถูกต้องแล้ว พวกเราเพิ่งมาถึงเมื่อวาน ตั้งใจจะมาร่วมงานฉลองวันเกิดของท่านลุงของข้า”
“อ้อ เห็นเหล่าคุณชายคุณหนูบุคลิกไม่ธรรมดา เดาว่าลุงของท่านก็คงเป็นคนใหญ่คนโตในเมืองนี้กระมัง” ชายคนนั้นยิ้มเอ่ย ดวงตาจับจ้องมองพวกเขาอย่างพิจารณา
ชายชุดหรูยิ้มๆ “ท่านลุงของข้าคือผู้นำตระกูลเจียง หนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ในเมืองสี่ทิศแห่งนี้”
ชายคนนั้นตะลึงงัน ก่อนจะหัวเราะอย่างมีความหมายแฝง “ที่แท้ลุงของท่านก็คือผู้นำตระกูลเจียงนี่เอง! อย่างนั้นพวกท่านยิ่งไม่ควรไปหาเรื่องท่านผู้นั้นแล้ว”
………………………………….
