นี้เองกลับเห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อในชุดคลุมสีดำใบหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งปรากฏตัวกลางอากาศ ขวางทางหนีพวกเขาไว้จนสิ้น
เห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อออกมา เฟิ่งจิ่วหันไปมองเขา ก่อนบอกว่า “พวกเราแบ่งกันคนละคน”
สิ้นเสียง เงาร่างของนางโฉบออกไป พุ่งไปทางหนึ่งในผู้แข็งแกร่งระดับเซียนสวรรค์ ขณะเดียวกันเซวียนหยวนโม่เจ๋อรวมพลังขุมหนึ่งกลางฝ่ามือ เงาร่างสีดำโฉบไหวด้วยความเร็วดุจภูตผี
จิตสังหารพวยพุ่ง ไอสังหารอันแข็งแกร่งและแรงกดดันอันน่าครั่นคร้ามกระจายปกคลุมทั่วบริเวณในชั่วพริบตา พวกเขาตะลึงพรึงเพริด ดวงตาปรากฏแววพรั่นพรึง
ในชั่วพริบตาที่การโจมตีจากสองคนนั้นกำลังจะมาถึงตัว ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนสวรรค์ทั้งสองตัดสินใจบีบของวิเศษรักษาชีวิต กลายเป็นแสงสว่างวาบสายหนึ่งหายลับไปกลางอากาศ พวกเขาหนีเอาตัวรอดโดยไม่สนชีวิตของคนชุดดำที่เหลือ
ครั้นเห็นการโจมตีของตนเองพุ่งใส่อากาศอันว่างเปล่า เฟิ่งจิ่วชะงักงงัน “ดันปล่อยให้พวกเขาหนีไปเสียได้”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อโบกมือสลายกระแสพลังขุมนั้น ก่อนจะมาหยุดข้างกายนางแล้วบอกว่า “ผู้ฝึกตนระดับนั้น ส่วนมากจะมีอาวุธรักษาชีวิตติดตัว หนีไปได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”
เขามองนาง จากนั้นถามขึ้นว่า “เป็น