ป
“ท่านพ่อตั้งใจจะทำเช่นไร” อวี่เหวินเฮ่อถาม
“จะทำอย่างไรได้อีก ย่อมต้องหาวิธีผูกสัมพันธ์อยู่แล้ว คนเช่นนี้ แม้จะผูกสัมพันธ์ไม่ได้ก็ห้ามผูกความแค้น ไว้ข้าจะต้องออกคำสั่งลงไป ห้ามคนในตระกูลล่วงเกินพวกเขาเด็ดขาด”
อวี่เหวินเฮ่อไม่พูดอะไรอีก เขานั่งลงที่ด้านหนึ่งพลางนึกถึงหญิงชุดแดงหน้าตางดงามคนนั้น ที่แท้ชื่อของนางก็คือเฟิ่งจิ่วนี่เอง
วันต่อมา
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเข้าไปกักตัวฝึกตนในถ้ำหลังเขา เฟิ่งจิ่วเองก็เริ่มต้นหลอมยา เรื่องต่างๆ ในจวนมอบให้พวกเหลิ่งหวาเป็นคนจัดการ
แต่ทว่า กลับมีคนทยอยมาเยี่ยมถึงบ้านตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นของขวัญกองพะเนินในห้องโถง ตู้ฝานได้แต่สะบัดพัดในมือยิ้มๆ “ของขวัญมากมายขนาดนี้ นายท่านออกมาเห็นไม่รู้จะว่าอย่างไรบ้ าง”
หลัวอวี่กลับหยิบของขวัญชิ้นหนึ่งขึ้นมาดู ก่อนเอ่ยว่า “คนพวกนี้ก็ช่างแปลกจริงๆ ก็บอกไปแล้วว่าไม่รับแขก ไม่รับของขวัญ แต่กลับเอาของแพงๆ พวกนี้วางไว้หน้าประตูแล้วกลับไป สมกับเป็นคนมีอันจะกิน!”
เหลิ่งหวากลับมองของพวกนั้นแล้วเอ่ยว่า “ของพวกนี้เอาไปวางไว้ในห้องเก็บของก่อนก็แล้วกัน! รอนายท่านออกมาแล้วค่อยจัดการ”
ด้วยเหตุนี้ ทุกคนจึงช่วยกันขนของขวัญในห้องโถงย
