คลุมไม่แม้แต่จะหันมามองพวกนาง จึงตอบคำถามเ เฟิ่งจิ่วอย่างนอบน้อม
เมื่อได้ยินคำตอบของทั้งสอง เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก่อนเอ่ยว่า “ที่นี่มีดนตรีคลอเคล้าอยู่แล้ว ดีดพิณคงไม่จำเป็น ต้มชาให้พวกข้าก็แล้วกัน!”
“เจ้าค่ะ” หญิงคนนั้นรับคำอย่างนอบน้อม ก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน ผ่านไปไม่นาน นางก็ยกเครื่องถ้วยชาหนึ่งชุดเดินออกมา คุกเข่าอยู่ที่มุมหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มต้มชา
………………………………….
