ว
ไป๋ชิงเฉิงลงมือเตรียมมื้อค่ำให้ทุกคนด้วยตนเอง กู่โม่รับหน้าที่เตรียมน้ำอาบให้ทุกคน วันนี้ทั้งวันพวกเขายุ่งวุ่นวายกันจนแทบหมดแรง
เช้าวันต่อมา เฟิ่งจิ่วที่เปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าสตรีออกจากจวนไปพร้อมกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อ นอกจากกู่โม่ที่เป็นคนบังคับรถม้า และอิ่งอีที่คอยติดตามอย่างลับๆ แล้ว ก็มีเพียงเหลิ่ง งหวากับเว่ยเฟิงที่ติดตามพวกเขา คนอื่นๆ อยู่ในจวน มีเพียงฮุยหลางที่รับหน้าที่ออกไปสั่งทำรถม้า
“นายท่าน ด้านหน้าก็ถึงตลาดค้าทาสแล้ว รถม้าของเราเข้าไปไม่ได้ ทำได้แค่จอดไว้ข้างนอกเท่านั้น” เสียงของเหลิ่งหวาดังมาจากนอกหน้าต่าง
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ในรถม้าได้ยินอย่างนั้นก็บอกว่า “อย่างนั้นก็จอดไว้ตรงนี้แล้วกัน!”
พอจอดรถม้า เฟิ่งจิ่วหันไปมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อ ก่อนถามว่า “ท่านจะรอข้าอยู่บนรถม้าหรือไม่ เลือกคนเสร็จข้าก็กลับมาแล้ว”
“ก็ได้” เซวียนหยวนโม่เจ๋อตอบ เขาไม่ได้ลงจากรถม้าแต่สั่งให้เหลิ่งหวากับเว่ยเฟิงติดตามไปด้วย เขากับกู่โม่รออยู่บนรถม้า
ทันทีที่เฟิ่งจิ่วในชุดสีแดงเพริศพริ้งเดินเข้าไปในตลาดค้าทาส ก็ดึงดูดสายตาจ้องพิจารณาจากคนข้างในได้เป็นอย่างดี ด้านหน้ากรงเหล็กขังทาส ชายวัยสามสิบปีในชุดหรูกำล
