าจะเลือกจวนที่เงียบสงบไม่เป็นที่สังเกตมากกว่า แต่ก็ต้องยอมรับว่าที่นี่ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อมหรือตัวจวน ดูแล้วประณีตหรูหราอย่างมาก ข้าคิดว่าอาศัยอยู่ที่นี่ก็น่าจะสะดวกสบายไม่น้อย”
“อืม ที่นี่น่าจะใช้ฝึกวรยุทธ์ได้ไม่เลว ถึงตอนนั้นค่อยวางค่ายกลรวมพลังวิญญาณ แค่นี้ก็สามารถฝึกวรยุทธ์ที่นี่ได้แล้ว” ตู้ฝานบอก
กู่โม่ได้ยินพวกเขาคุยกัน จึงหันไปมององครักษ์พวกนั้นแวบหนึ่ง ก่อนบอกว่า “ข้าคิดว่าไม่ต้องรอให้นายท่านเข้าอยู่ คนรอบข้างก็คงรู้แล้วว่ามีผู้อาศัยเข้ามาใหม่ เดาว่าไม่นานคงมีคนมาสอดแนมถึงที่แน่นอน”
“ฮ่าๆ เรื่องนี้จะยากอะไรกัน อีกเดี๋ยวข้ากับเหลิ่งหวาไปพานายท่านกับคนอื่นๆ มา เจ้ากับตู้ฝานรอที่จวน ร่ายเขตอาคมสักหน่อยก็ได้แล้ว” หลัวอวี่ยิ้มบอก ก่อนหันไปพูดกับเหลิ่งหวา “อีกนานแค่ไหนจึงจะถึงหรือ?”
“น่าจะอยู่ข้างหน้านี้แล้ว” เหลิ่งหวาตอบ ขณะกวาดสายตามองเลขที่บ้านที่อยู่หน้าประตู ก่อนจะเดินไปอีกระยะหนึ่ง กระทั่งสายตาจับจ้องไปยังประตูที่มีรูปปั้นสิงโตสองตัวเฝ้าอยู่หน้าประตู
“คงไม่ใช่ที่นี่หรอกกระมัง?” หลัวอวี่ถาม เขาขมวดคิ้วพลางลูบหัวรูปปั้นสิงโตสองตัวนั้น “รูปปั้นสิงโตสองตัวนี้ดูกำยำนัก”
เ