สิบสองคนที่เหลือ เพียงแต่เหตุใดพวกเขาจึงพาเด็กทารกมาด้วย?
มีพวกหลัวอวี่คอยคุ้มกันอยู่ ทหารรับจ้างเหล่านั้นไม่ได้ก้าวล้ำเข้ามาในเขตของพวกเขา แม้แต่ทหารรับจ้างที่ตาบอดไปแล้วคนนั้น เวลานี้ก็ยังยืนห่างจากพวกเขาหลัวอวี่ประมาณสิบจั ง
“ตาของข้า! ตาของข้า…อ๊าก! ข้าจะฆ่าพวกเจ้า!”
เขาคำรามด้วยความโกรธแค้น มือที่อาบเลือดชักดาบเล่มใหญ่จากเอวขึ้นมาฟาดฟันออกไปมั่วๆ เมื่อเห็นอย่างนั้น ดวงตาของฮุยหลางพลันปรากฏไอสังหาร คมกระบี่พุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง “ “กล้าทำตัวสามหาวต่อหน้าพวกเราหรือ!”
“ชิ้ง!”
กระบี่ยาวที่พุ่งออกไปมีเสียงเคร้งดังขึ้น ก่อนจะถูกทหารรับจ้างคนหนึ่งที่อยู่ข้างหลังปัดออก ทหารรับจ้างคนนั้นจ้องฮุยหลาง ขณะเดียวกันก็ห้ามทหารรับจ้างที่ตาบอดเอาไว้ “พวกท ท่านได้ทำร้ายทหารรับจ้างคนหนึ่งของข้าจนตาบอดแล้ว หรือยังคิดจะเอาชีวิตเขาอีก รังแกกันเกินไปหรือไม่!”
“เหอะ!” หลัวอวี่หัวเราะหยัน บอกว่า “ทหารรับจ้างคนนั้นของเจ้าล่วงเกินนายท่านของข้า ไม่ได้สังหารเขาในดาบเดียวก็นับว่าเมตตามากแล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น ทหารรับจ้างเหล่านั้นแต่ละคนต่างก็จ้องพวกหลัวอวี่ตาเขม็ง หนึ่งในนั้นตะคอกเสียงดัง “หัวหน้า! ฆ่าพวกมันเสี
