างพยักหน้า
ในอีกด้านหนึ่ง ฟั่นหลินบอกว่า “ไปดูสมุนไพรพวกนั้นก่อนเถอะ! อยู่ข้างนอก สมุนไพรทั่วไปต้องเตรียมไว้บ้าง อีกอย่างเมื่อครู่ได้ยินนายท่านบอกว่า ที่นี่มีสมุนไพรเยอะ ราคาจึงไม่ค่อยแพง สามารถซื้อไว้เผื่อใช้เยอะๆ ได้”
“ได้” พวกเขารับคำ หลังจากสอบถามคนแถวนั้น พวกเขาก็มาถึงร้านค้าขายสมุนไพรที่ใหญ่ที่สุดในเมือง
แม้พวกเขาจะเป็นลูกน้องของเฟิ่งจิ่ว ทว่าแต่ละคนต่างก็แต่งตัวตามความชอบของตนเอง แม้รูปแบบการแต่งตัวจะแตกต่างกันแต่เสื้อผ้าก็ล้วนแต่เป็นของชั้นดี กอปรกับบุคลิกและหน้าตาที่โดดเด่นไม่ธรรมดา พอเดินด้วยกันแล้วจึงดึงดูดสายตาคนรอบข้างได้ไม่น้อย
พวกเขาเข้าไปในร้านค้า ข้างในมีคนขายยาคนหนึ่งเดินมาต้อนรับ “คุณชายทั้งหลาย ไม่ทราบต้องการสมุนไพรชนิดใด พวกเราเป็นร้านขายสมุนไพรที่ใหญ่ที่สุดในเมือง มีสมุนไพรครบครันมากที่สุด”
“พวกเราขอเดินดูก่อน อยากได้อะไรค่อยให้พวกเจ้าหยิบให้ก็แล้วกัน!” ฟั่นหลินตอบ เขาเดินรอบๆ ดูว่ามีสุมนไพรที่ต้องการหรือไม่
“ได้ขอรับ หากคุณชายต้องการอะไร ก็สั่งข้าน้อยได้” คนขายยากล่าว และเดินตาม
“ฟั่นหลิน ซื้อยาป้องกันงู แมลง หนู มดพวกนี้เถอะ! ยาพวกนี้พวกเราเหลือติดตัวไม่มากแล้ว” ตู
