ราะอย่างเบิกบานใจ เขาเห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อถอนหายใจออกมา จึงเอ่ยว่า “ตอนเสี่ยวจิ่วกลับมายังถามด้วยว่าเจ้ามาถึงแล้วหรือยัง ข้ายังถามนางเลยว่าไม่ได้มาพร้อมกันกับพว วกเจ้าหรือ นางบอกว่าเกิดเรื่องไม่คาดฝันบางอย่างขึ้นก่อน แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง นางกลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน เด็กคนนี้ กลับมาก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องกลั่นยา เมื่อครู่ ก็เพิ่งระเบิดเตากลั่นยาไปหยกๆ”
เซวียนหยวนโม่เจ๋อเผยยิ้ม หัวใจที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงในที่สุด “นางกลับมาก็ดีแล้ว”
ที่ฮุยหลางยืนอยู่ข้างหลังก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจเช่นกัน “ข้ารู้อยู่แล้วว่าภูตหมอจะต้องกลับมาอย่างแน่นอน นายท่าน โชคดีที่พวกเราเร่งเดินทางมา”
“ใช่แล้ว ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าเก็บเด็กคนหนึ่งมาเลี้ยงหรือ ได้พามาด้วยหรือไม่ หลานชายคนนี้ของข้าอย่างไรก็ต้องได้เห็นหน้ากันสักหน่อย!” เขาหัวเราะเสียงดัง ขณะถามถึงเด็กน้อย
“เหลิ่งซวงกำลังอุ้มอยู่ น่าจะยังอยู่ด้านหลัง” เซวียนหยวนโม่เจ๋อสั่งให้ฮุยหลางออกไปดู
ผ่านไปไม่นาน ฮุยหลางกลับมาพร้อมเอ่ยรายงาน “นายท่าน ผู้นำตระกูล นายท่านน้อยถูกท่านผู้เฒ่าอุ้มไปแล้ว ยังมีพวกฮูหยินกำลังหยอกเล่นกับนายท่านน้อยอยู่”
เฟิ่งเซียวยิ้มๆ โบกมือ
