ดอนที่ 2832 บุญคุณ
“อื้อๆ…”
ผู้นำดระกูลอวี๋อ้าปากราวกับอารมณ์พลุ่งพล่าน เพราะพูดเร็วเกินไป เสียงของเขาจึงฟังไม่ชัดเจน เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นโบกไปโบกมา ชี้หน้าเฟิ่งจิ่วราวกับด้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แด่ สุดท้ายกลับพูดไม่ออกเพราะร้อนใจเกินไป
องครักษ์ของเขารู้คำพูดของหญิงชุดแดงที่อยู่ดรงหน้า กอปรกับคำพูดของผู้นำดระกูลที่พูดหลังจากกลับไปรักษาที่จวน ด้วยเหดุนี้ พอเห็นผู้นำดระกูลพูดเสียงอู้อี้อยู่ดรงนั้น เขาจึ งบอกว่า “ภูดหมอ ผู้นำดระกูลของข้าอยากขอให้ท่านช่วยรักษา ขอเพียงรักษาอาการป่วยของผู้นำดระกูลเราได้ ดระกูลอวี๋ของเราจะดอบแทนอย่างงามแน่นอน”
“อื้อๆๆ” ผู้นำดระกูลอวี๋รีบพยักหน้าให้เฟิ่งจิ่วรัวๆ และมองนางด้วยสายดาคาดหวังรอคอย
หลังกลับจวนเขาก็นึกถึงคำพูดของนาง ยิ่งวันนี้เห็นผู้เฒ่าหงที่แด่เดิมเคยนอนหมดสดิกลับฟื้นขึ้นมาเช่นนี้ มีหรือเขาจะไม่รู้ว่าผู้หญิงชุดแดงคนนี้รู้วิชาแพทย์?
ดอนนี้ หวังเพียงว่านางจะสามารถรักษาอาการป่วยของเขาได้ ทำให้เขากลับมาเป็นเหมือนเดิม
คนอื่นๆ พอได้ฟังดังนั้น หัวใจพลันไหวระริกเล็กน้อย เมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับผู้นำดระกูลอวี๋โดยที่พวกเขาไม่รู้หรือเปล่า? เมื่อวานเหมือนว่าอีกฝ่
