“ค่ายกลเคลื่อนย้ายหลุมดำที่ปรากฏกลางท้องฟ้า หนำซ้ำยังมีบัวดำทำลายล้างคอยควบคุม แม้ตอนนั้นท่านจะดึงนางไว้ได้ อย่างไรก็ต้องถูกดูดเข้าไปอยู่ดี”
โม่เฉินเดินเข้ามาพร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เขาเห็นเซวียนหยวนโม่เจ๋อมองมาด้วยดวงตาแดงก่ำ จึงเอ่ยขึ้นอีกว่า “แรงดึงดูดนั้นไม่ได้มาจากทางนี้ แต่มาจากอีกฝั่งหนึ่งของหลุมดำ ำ ฉะนั้น อย่างไรก็ขัดขวางไม่ได้”
“เพราะนางคือเฟิ่งซิง ฉะนั้นจึงต้องผ่านความยากลำบากมากกว่าคนอื่นหรือ” เซวียนหยวนโม่เจ๋อถาม น้ำเสียงนั้นทุ้มต่ำและแหบพร่า
โม่เฉินนั่งลงในห้องโถง เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ใต้หล้านี้ มีใครไม่เคยผ่านความลำบากบ้าง บางคนประสบกับความลำบากอยู่ตลอด แต่กลับไม่มีอันตรายถึงชีวิต บางคนกลับต้องเจอเคราะห ห์ใหญ่มาเยือน ไร้ซึ่งหนทางรอด
แม้เฟิ่งจิ่วจะประสบกับความยากลำบากมามาก ทว่าทุกบทเรียนที่นางได้รับ หลังรอดพ้นจากความตายมาได้ ก็ล้วนมีพัฒนาการ เดิมนางก็ไม่ใช่คนธรรมดา เส้นทางที่นางเดิน ย่อมต้องแตกต่างจากผ ผู้อื่น”
เขาเอ่ย
