ยู่มุมหนึ่งของชั้นสอง ตอนที่เห็นสองคนนั้น เธอตะลึงงัน ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
สองคนที่นั่งติดหน้าต่างบนชั้นสอง คนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำดูหรูหราแต่เรียบง่าย เขาก็คือเซวียนหยวนโม่เจ๋ออย่างไม่ต้องสงสัย และคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา ก็คือหญิงสาวที่สว วมเสื้อผ้าสีขาว เธอมองหญิงสาวในชุดสีขาวอย่างตะลึงงัน รู้สึกเพียงว่าใบหน้าด้านข้างของหญิงสาวชุดขาวคนนั้นงดงามมาก บุคลิกและราศีดูอ่อนโยนและสง่างาม
ไม่รู้หญิงสาวผู้นั้นกำลังพูดอะไรอยู่ นางเผยยิ้มอ่อนๆ ออกมา ดวงตาคู่งามกลับจ้องมองไปที่ใบหน้าของเซวียนหยวนโม่เจ๋อ และเซวียนหยวนโม่เจ๋อเองก็คอยพยักหน้าเป็นระยะ บทสนทนาคล้า ายจะไม่เยอะ พวกเขาเพียงแค่จิบสุราดื่มไปพลางๆ
มองดูสองคนนั้นนั่งพูดคุยยิ้มแย้มกันอยู่ข้างบน พลางกินอาหารไปด้วย เธออดไม่ได้ที่จะก้มมองตนเอง มองเสื้อผ้าขอทานบนร่างกายของตนเอง จึงอดยิ้มอย่างขมขื่นไม่ได้
เธอช่างเลือกเสื้อผ้าเป็นเสียจริงๆ ดันเลือกเ