ยินประโยคต่อไปของเขา หัวใจของพวกเขาพลันสั่นสะท้าน
“ถ้าหากข้าบอกว่า ข้าแก้พิษในตัวพวกเจ้าได้ พวกเจ้ายังจะภักดีกับเจ้านายของพวกเจ้าอยู่หรือไม่?” เธอหยักยิ้มมุมปาก ถามด้วยน้ำเสียงเนิบช้า
เห็นสายตาตื่นตะลึงระคนเหลือเชื่อของพวกเขา เฟิ่งจิ่วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องสงสัยในความสามารถของข้า พวกเจ้าน่าจะรู้ดี ข้าก็คือภูตหมอ ขอแค่ข้าต้องการ ใต้หล้านี้ไม่มีพิษใดที่ข ข้าแก้ไม่ได้”
จำต้องบอกว่าคำพูดของเธอทำให้พวกเขาสั่นคลอน หากเป็นไปได้…
ความคิดนี้เพิ่งจะผุดขึ้นมา พยับเมฆบนท้องฟ้าพลันก่อตัว สายฟ้าฟาดฟันลงมาติดๆ กันหลายเส้น ชั่วขณะหนึ่ง เสียงกรีดร้องดังลั่นป่า กลิ่นเหม็นไหม้ลอยตามสายลมทั่วทิศกระจายไปทั่วทิศ ศ
เหตุการณ์นี้ทำให้เฟิ่งจิ่วที่ถอยหลังต้องขมวดคิ้ว “ฟ้าดินลงทัณฑ์?” เฟิ่งจิ่วจ้องมองศพที่มอดไหม้สิบกว่าศพนั้น เธอพึมพำขึ้นมา “ที่แท้ก็อย่างนี้เอง”
คนพวกนี้แม้จะถูกพิษควบคุม แต่ขณะเดียวกันก็ได้ให้คำสาบานต่อฟ้าดิน ทันทีที่มีความคิดทรยศ ฟ้าดินก็จะสังหารพวกเขาเป็นการลงโทษ
จำต้องยอมรับว่าเธอฝึกเซี
