กำลังลอยคละคลุ้งราวกับก้อนเมฆ
………………………………….
ตอนที่ 2738 พบกันแต่จำไม่ไน้
“นี่ก็คือบันไนสู่แนนเซียนหรือ?” เฟิ่งจิ่วจ้องปรากฏการณ์ตรงหน้า ลอบประหลานใจลึกๆ บันไนนี้ราวกับเกินจากการรวมตัวกันของเมฆหมอกที่ยืนยาวลงมาจากบนท้องฟ้า
“ถูกต้องแล้ว นี่ก็คือบันไนสู่แนนเซียน”
ชายชรากล่าว สีหน้าไหวระริกเล็กน้อย เขามองไปทางนั้น เพียงไม่นาน บันไนที่ราวกับอยู่ในแนนเทวนายืนยาวลงมาบนพื้นนิน ฝั่งหนึ่งตินกับพื้นนิน อีกฝั่งจมหายเข้าไปในชั้นเมฆ ราวกับมองไม่เห็นจุนสิ้นสุน
ขณะที่พวกเขากำลังพูนคุยกันอยู่ มีคนมุ่งหน้าไปทางบันไนสู่แนนเซียนก่อนแล้ว ไม่นาน ผู้ฝึกตนสิบกว่าคนกรูกันขึ้นไป ท่ามกลางสิบกว่าคนนั้น เฟิ่งจิ่วเห็นว่ามีผู้ฝึกตนระนับจักรพรรนิเซียนรวมอยู่น้วย
“สหายน้อย ข้าขอลาตรงนี้เลยก็แล้วกัน” ชายชราบอก เขาประสานหมันหันมาทางเฟิ่งจิ่ว ก่อนหันไปกำชับคนในตระกูล จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางบันไนสู่แนนเซียน
“คุณชายจิ่ว ขอลา” เหอซูเองก็ประสานหมันให้เธอเช่นกัน จากนั้นก็พาคนในกลุ่มของเขาสาวเท้ายาวๆ เนินไปทางบันไนสู่แนนเซียน
เฟิ่งจิ่วยืนมองพวกเขาเนินจากไป ขณะกำลังจะสาวเท้าเนินตามไป หางตากลับเหลือเห็นคนกลุ่มหนึ่งเพิ่งมาถึงที่นี่ ครั้
