ดีแล้ว ขอบคุณท่านมาก” นางยิ้มตาหยีขณะกล่าวขอบคุณ
“พี่ชายเสี่ยวจิ่วอะไรกัน? บ่าวรับใช้คนหนึ่งคู่ควรให้เจ้าเรียกว่าพี่ชายหรือ? อย่าทำเสียกฎ” หร่วนซานเดินมมา แค่นเสียงขณะตวัดมองเฟิ่งจิ่ว
“มาแล้วก็เล่นให้สนุกนะ!” เฟิ่งจิ่วเอ่ย หันตัวเดินออกไป ไม่ได้ถือสาหร่วนซาน
“พี่สาม ข้าไปเดี๋ยวเดียวก็มา” หร่วนหรูอวิ๋นบอก ก่อนตามเฟิ่งจิ่วไป
เฟิ่งจิ่วไปที่ครัว สั่งให้คนนำอาหารและสุราไปให้ จากนั้นก็กลับเรือน หร่วนซื่อตามมา พลางหันมองรอบๆ พอมาถึงเรือน นางสังเกตเรือนที่พัก ก่อนถามอย่างแปลกใจว่า “พี่ชายเสี่ยวจิ วอยู่ที่นี่หรือ?” นี่ไม่ใช่เรือนของบ่าวรับใช้นี่นา
“เจ้าตามข้ามามีอะไรงั้นหรือ?” เฟิ่งจิ่วยักคิ้วถามนาง
“อืม”
นางพยักหน้า เอ่ยกับเขาว่า “พี่ชายเสี่ยวจิ่ว ข้าได้ยินว่าท่านเป็นหัวหน้าผู้ดูแลที่นี่? ผู้นำตระกูลหร่วนของเราบอกว่า เจ้าเป็นคนมีความสามารถ เป็นหัวหน้าผู้ดูแลอยู่ที่บ้านข ของญาติสายรองตระกูลเซี่ยน่าเสียดายเกินไป หากท่านยินยอม สามารถมาที่ตระกูลหร่วนของเราได้ ผู้นำตระกูลบอกว่าจะให้ท่านเป็นแขกผู้มีเกียรติของตระกูลหร่วน จะต้องได้รับการปฏิบัติ ที่ดีกว่าที่นี่แน่นอน”
เฟิ่งจิ่วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเ
