าจากไปอย่างเนิบช้า อดไม่ได้ที่จะสูดหายใจลึกๆ แล้วพ่นออกมา
เขาไม่ได้มองเรื่องราวให้ลึกขนาดนั้น บางครั้งก็ตอบสนองช้ากว่าคนอื่น พอได้รับการชี้แนะเช่นนี้ เขาเองก็รู้แล้วปัญหาอยู่ที่ใด ด้วยเหตุนี้ เขาก็เพียงข่มกลั้นอารมณ์ไว้ข้างใน
รู้อย่างนี้แต่แรก รู้อย่างนี้แต่แรกเขาก็คงไม่ถามเรื่องพวกนั้นแล้ว
ขณะเดียวกัน บนเรือบิน เฟิ่งจิ่วเข้าไปฝึกวรยุทธ์ในห้องโดยสาร สองพี่น้องตระกูลเซี่ยเห็นอย่างนั้นจึงแยกย้ายกันไปฝึกวรยุทธ์บ้าง ณ หัวเรือ มีแค่คนของตระกูลกัวอยู่ที่นั่น
กัวซิ่นหนิงรินน้ำชาให้ท่านปู่ของเขา ก่อนถามอย่างไม่อาจห้ามความอยากรู้ไว้ได้ “ท่านปู่ ผู้เฒ่าหลี่กำลังกักตัวฝึกตน แล้วท่านทำให้เขาออกจากการกักตัวมาได้อย่างไรขอรับ?”
“หึๆ ตาเฒ่าหลี่มักจะกักตัวฝึกตนทั้งปี องครักษ์จะเข้าไปถึงสถานที่กักตัวของเขาได้อย่างไรกัน? ข้าแค่ให้องครักษ์ไปหาลูกชายคนรองของตาเฒ่าหลี่ ลูกชายคนรองของเขามีความคิดที่ คนโตเทียบไม่ได้ เพียงแค่ไม่กี่ประโยค เขาก็รู้แล้วว่าควรทำเช่นไร”
ผู้เฒ่ายกชาขึ้นมาจิบคำหนึ่ง ยิ้มเอ่ยว่า “ฉะนั้นเขาจึงพาองครักษ์ไปพบตาเฒ่าหลี่ ส่วนข้าแค่ให้องครักษ์บอกตาเฒ่าหลี่ว่าลูกชายของเขาไปมีเรื่องกับ
