หนิงพยักหน้า ในใจสั่นสะท้าน เขาไม่ได้ถูกเลี้ยงดูมาในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูล ฉะนั้นจึงมีโอกาสได้ประสบพบเจอเรื่องนี้น้อยมาก และไม่ค่อยมีคนบอกเขา กระทั่งตอนนี เขาเพิ่งรู้ว่าคนที่มีตำแหน่งสูง ต้องเป็นผู้นำ ไม่ได้เป็นกันง่ายขนาดนั้น
ก็จริง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในป่าตอนนั้น เรื่องที่เขาคิดไม่ได้ ดูไม่ออก เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาเล่าให้ท่านพ่อฟัง ยังเล่าไม่ทันจบ ท่านพ่อก็เดาออกแล้ว
นึกถึงเฟิ่งจิ่วที่หลังจากเข้าไปในห้องโดยสารก็ไม่ออกมาอีกเลย เขาสะดุดใจเล็กน้อย ก่อนถามว่า “ท่านพ่อปล่อยข่าวให้ผู้เฒ่าหลี่ทราบ และทำให้เขาต้องคิดค้างหนี้บุญคุณเรา เฟิ่งจิ วเขา เป็นเพราะเราปล่อยขาว จึงไม่อยากคบค้าสมาคมกับเรามากเกินไปหรือไม่?”
ผู้เฒ่ากัวหัวเราะ ดื่มชาต่อไม่ได้พูดอะไร
ส่วนเฟิ่งจิ่วที่อยู่ในห้องโดยสาร เธอกำลังฝึกวรยุทธ์อยู่จริงๆ มีจุดหนึ่งที่กัวซิ่นหนิงพูดถูก เธอไม่อยากคบค้าสมาคมกับตระกูลกัวมากเกินไปจริงๆ ผู้เฒ่ากัวให้เธอเห็นแก่หน้าเขา า เธอก็ทำให้แล้ว เพราะอย่างไรสุดท้ายก็สะสางปัญหาได้ตรงใจนางแล้ว แต่หลังจากนี้ สายสัมพันธ์ของตระกูลกัวและตระกูลหลี่จะต้องแน่นแฟ้นขึ้นมากแน่นอน เรียกได้ว่าหยิบยืมความ
