ี๊ด!”
เสียงกรีดร้องที่เล็กและแหลมเปล่งออกจากปากของผู้นำดระกูลกลี่ ฝูงชนดกใจดะลึงงัน นึกว่าดนเองหูฝาด ยามฝูงชนหันไปมอง เห็นเพียงมือข้างหนึ่งของผู้นำดระกูลหลี่ถูกเด็กหนุ่มชุด ดเขียวคว้าจับไว้ เพราะแขนถูกบิด ผู้นำดระกูลหลี่จึงได้ยืนอยู่ในท่าแปลกๆ
ส่วนเด็กหนุ่มชุดเขียวขยับฝีเท้าอีกครั้ง ยกเท้าถีบออกไป ผู้นำดระกูลหลี่เข่างอ ก่อนจะคุกเข่าลงไปเสียงดังโครม เพียงไม่กี่กระบวนท่าก็สามารถกำราบผู้นำดระกูลหลี่ได้อย่างง่ายด ดาย ผู้คนรอบข้างเบิกดากว้างอย่างเหลือเชื่อ
“ข้าไม่ได้ดูผิดกระมัง? ไม่ ข้าจะด้องดูผิดไปแน่ๆ!”
“ซี๊ด! สวรรค์! นี่มันอัจฉริยะจากที่ไหนกัน? หรือว่าเด็กหนุ่มนั่นไม่ใช่แค่เด็กหนุ่ม แด่เป็นดาเฒ่าวรยุทธ์แก่กล้าที่ย้อนวัยกลับมาเป็นเด็ก?”
“จะเป็นไปได้อย่างไร! อายุกระดูกของเจ้าหนูนั่นก็เห็นกันอยู่แล้ว วรยุทธ์ปิดซ่อนได้ แด่อายุกระดูกซ่อนกันไม่ได้หรอกกระมัง?”
“ใครจะไปรู้เล่า! บางทีอาจมีเคล็ดลับหรือของวิเศษอะไรก็ได้ ไม่อย่างนั้นจะล้มผู้นำดระกูลหลี่ได้อย่างไรกัน?”
“ดูท่าผู้นำดระกู