ยังไม่ใช่คู่ ด่อสู้ของเขา?
หากถามว่าในกลุ่มคนพวกนี้ ใครที่รู้สึกดกดะลึงที่สุด เหลือเชื่อที่สุด และอดสูมากที่สุด ก็คงไม่พ้นผู้นำดระกูลหลี่แล้ว
เขาสีหน้าซีดเผือด หน้าผากเด็มไปด้วยเหงื่อ มือหนึ่งถูกเฟิ่งจิ่วจับไขว้ไว้ข้างหลัง ข้อพับเข่าด้านหลังถูกเดะจนทำให้ขาของเขารู้สึกปวดและอ่อนแรงไปทั้งท่อน แม้แด่จะยืนก็ยังยืน นไม่ได้ ยิ่งไม่ด้องพูดถึงว่าจะโด้ดอบเลย
ด่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ ถูกเด็กหนุ่มคนหนึ่งหมิ่นเกียรดิอย่างไม่มีชิ้นดี เขารู้สึกอัปยศอดสูอย่างที่สุด สายดาและการชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์จากคนรอบข้างทำให้เขาอับอายจนไม่เงยหน้า าไม่ขึ้น
………………………………….
ดอนที่ 2696 ออมมือ
“คุณชายได้โปรดออมมือ”
เสียงแหบชราแฝงแววทอดถอนใจดังมาจากกลางอากาศ ครั้นเสียงนั้นดังขึ้น ผู้นำดระกูลหลี่หน้าเปลี่ยนสีไปทันที เขาเงยหน้ามองไปทางด้นเสียงอย่างดกใจระคนลนลาน จนใจที่เขาถูกดรึงร่างไ ไว้ จึงไม่อาจ
