ม่กล้าทำให้เรื่องราวบานปลายขนาดนี้”
“ก็จิรง อย่างไรแต่ก่อนตอนที่ท่านผู้เฒ่าหลี่ยังมีอำนาจปกครองอยู่ ก็นับว่ามีสายสัมพันธ์ที่ไม่เลวกับท่านผู้เฒ่ากัว เพียงแต่พอมาถึงสมัยของลูกชายของพวกเขาสายสัมพันธ์ก็ค่อยๆ เร ริ่มห่างหายไป”
คนรอบข้างพาวันวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา เสียงเหล่านั้นลอยเข้าหูผู้นำตระกูลหลี่และผู้นำตระกูลกัว ผู้นำตระกูลกัวสีหน้าตึงเครียด มองผู้นำตระกูลหลี่ที่ยืนเอามือไพล่หลัง เอ่ย ยว่า “ข้าเตือนด้วยความหวังดี ท่านปล่อยให้เรื่องนี้จบๆ ไปเสียเถอะ! ทำให้เรื่องราวบานปลายก็ไม่เป็นผลดีกับท่าน”
“ทำไมเล่า? ตระกูลกัวของพวกท่านแม้แต่คนแซ่อื่นก็จะปกป้องอย่างนั้นหรือ? เจ้าหนูนั่นเป็นอะไรกับตระกูลกัวของพวกเจ้ารึ?” ผู้นำตระกูลกัวแค่นหัวเราะ ไม่ได้เห็นคำพูดของเขาอยู่ ในสายตาแม้แต่น้อย
“ทำร้ายลูกชายข้าจนบาดเจ็บขนาดนี้ ท่านไม่คิดว่าตระกูลกัวของพวกท่านควรอธิบายอะไรกับข้าหน่อยหรือ?”
ผู้นำตระกูลกัวขมวดคิ้ว
