อดตวัดมองมาทางพวกเขา
เห็นหมาป่าสีเงินนั่งอยู่ตรงนั้น ผู้นำตระกูลกัวไม่กล้าประมาท เขาไม่ได้เข้าใกล้ เพียงเผยรอยยิ้ม เอ่ยว่า “ข้ามาส่งเจ้านายของเจ้าออกเดินทาง ยังมีสมบัติล้ำค่าบางส่วนมอบให้ด้วย เจ จ้าไปเรียกเจ้านายของเจ้าให้ที ข้าจะรออยู่ตรงนี้”
หมาป่าสีเงินมองเขาแวบหนึ่งก่อนละสายตาออกไป จากนั้นก็ใช้หัวผลักประตูแล้วเดินเข้าไป
องครักษ์ที่ตามหลังอยู่ประหลาดใจเล็กน้อย ผู้นำตระกูลของพวกเขากลับมีท่าทีเช่นนี้กับสัตว์เลี้ยงตัวเล็กแค่นี้ หนำซ้ำยังยืนอยู่ในเรือนไม่ได้เข้าใกล้ตัวเรือนมากไปอีกด้วย น่าแปลกจร ริงๆ
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ในห้องเพิ่งล้างหน้าล้างตาหลังจากตื่นนอนเสร็จ เพราะวันนี้ต้องกลับไป เธอจึงตื่นเช้า ขณะกำลังจะเดินออกมาก็ได้ยินเสียงจากข้างนอก ไม่นานก็เห็นหมาป่าสีเงินเข้ามา
เธอโบกมือ โยนยาเม็ดหนึ่งให้หมาป่าสีเงินกิน พลางเดินออกไปข้างนอก มาถึงลานสวน ก็เห็นผู้นำตระกูลกัวเดินยิ้มเข้ามา “คุณชายเฟิ่งตื่นแล้วหรือ? รบกวนแล้ว”
“วันนี้ต้องเดินทาง จึงตื่นเช้าหน่อย” เฟิ่งจิ่วตอบ ก่อนทำท่าผายมือ “ผู้นำตระกู
