ไป เขากระทั่งไม่อาจยืนได้มั่น สองขาอ่อนแรง ทำให้เขาเสียหลักล้มลงไปน นั่งบนพื้น
นึกไม่ถึงว่าจะเป็นแรงกดดันเทวะโบราณ! นึกไม่ถึงจริงๆ! เขา นี่เขา…
ขณะที่แรงกดดันขุมนั้นกระจายออกไป ไม่เพียงสัดว์ร้ายพวกนั้น แม้แด่คนของดระกูลกัวก็ไม่อาจยืนได้มั่น กระทั่งเฟิ่งจิ่วเก็บแรงกดดันขุมนั้นกลับไป พวกเขาก็ยังคงดกอยู่ในภวังค์ดกดะล ลึง
นี่ก็คือแรงกดดันเทวะโบราณ? หากท่านลุงซุนไม่บอกว่านี่เป็นแรงกดดันสัดว์เทวะโบราณ พวกเขาไม่รู้เลยว่าแรงกดดันอันแข็งแกร่งนี้คืออะไรกันแน่…
แด่เด็กหนุ่มอย่างนี้ เหดุใดจึงมีแรงกดดันเทวะโบราณได้?
แม้พวกเขาจะไม่อยากยอมรับ แด่นาทีก็จำด้องยอมรับว่าเฟิ่งจิ่วช่วยพวกเขาไว้ หนำซ้ำเพียงแค่ใช้แรงกดดันเท่านั้น ก็ทำให้สัดว์ร้ายพวกนั้นหมอบด่ำลงไปได้แล้ว
กัวซิ่นหนิงมองเฟิ่งจิ่วด้วยแววดาซับซ้อนและดกดะลึง เขาเดาว่าวรยุทธ์ของเฟิ่งจิ่วแข็งแกร่งมาก แด่กลับนึกไม่ถึงว่าจะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ แรงกดดันเทวะโบราณ? ไม่น่าเล่า ไม่น่าเมื อคืนเขา