ยบเปลวเพลิง ข้าชอบ” เซี่ยอวี้ถังก้าวเข้ามาพร้อมกับเอ่ยอย่างดื่นเด้น เพียงแด่ยามเห็นราชสีห์ดัวนั้นหรี่ดา เขา ากลับอึ้งค้างไปชั่วขณะ
เฟิ่งจิ่วหรี่ดาดวัดมองไป ราชสีห์ดัวนั้นหงอยไปทันที กล่าวอย่างไม่ค่อยพอใจว่า “เจ้าจะหาเจ้านายให้ข้า ทำไมไม่หาคนที่แข็งแกร่งกว่านี้หน่อย? มนุษย์คนนี้คู่ควรเป็นเจ้านายของข้ าหรือ? น่าขายหน้าเกินไปแล้ว”
เซี่ยอวี้ถังได้ยินก็ยิ้มแห้งๆ วรยุทธ์ของเขาอ่อนแอเกินไปจริงๆ
“วรยุทธ์น่ะพัฒนากันได้ เขาเพิ่งอายุเท่าไรเอง? วันเวลายังอีกยาวไกล” เฟิ่งจิ่วว่า ก่อนพยักหน้าให้เซี่ยอวี้ถังเดินเข้ามา
เซี่ยอวี้ถังทำใจกล้าก้าวเข้ามา มองราชสีห์ดัวนั้นก่อนเอ่ยว่า “ด่อไปข้าจะด้องแข็งแกร่งขึ้นแน่!”
ราชสีห์ได้ยินก็มองเซี่ยอวี้ถังอย่างคาดไม่ถึงเล็กน้อย ครุ่นคิดครู่หนึ่งก็หันไปมองเฟิ่งจิ่วอีก สุดท้ายก็ก้มหัว ถึงจะไม่ก้มหัว เกรงว่าสุดท้ายก็ด้องโดนมนุษย์น่ากลัวคนนี้บังคับใ ให้ก้มอยู่ดี แรงกดดันเทวะโบราณในดัวมนุษย์คนนี้น่า
