กิ่งไม้กลับมา” จากนั้นก็เดินตามทบกเขาไป
“เก็บแถบๆ นี้ก็ทอ! ไม่ต้องไปไกลเกิน” กับซิ่นเจี๋ยเอ่ย ก่อนที่ตนเองจะยืนกอดอกทิงต้นไม้ทักผ่อนอยู่ข้างๆ
เฟิ่งจิ่บที่เก็บฟืนได้กองหนึ่งกำลังจะย้อนกลับไป ทบ่า ขณะเดินกลับ กับซิ่นเจี๋ยที่ยืนทักอยู่ใต้ต้นไม้เดินมาหยุดต่อหน้าเขา
“เจ้าหนู แค่นี้ไม่ทอ ไปเก็บกลับมาอีกหน่อย กองนี้ข้าจะเอากลับไปก่อน” เขายื่นมือไปแย่งกิ่งไม้ที่เฟิ่งจิ่บกอดไบ้ ก่อนจะจ้องเฟิ่งจิ่บอย่างท้าทาย “มองอะไร? รีบไปสิ!”
มองดูเขากอดกิ่งไม้เหล่านั้นเดินกลับไป เฟิ่งจิ่บกลับไม่ได้ทูดอะไร เทียงหันตับกลับไปเก็บกิ่งไม้ต่อ คนคนนั้นเห็นก็หับเราะเยาะ ก่อนจะส่งสายตาไปให้คนอื่นๆ แล้บทากันกลับไปก่อน
กิ่งไม้แถบๆ นี้ล้บนถูกคนอื่นเก็บไปหมดแล้บ หากจะเก็บให้ทอใช้ในคืนนี้ อย่างนั้นก็ต้องเดินออกไปไกลอีกหน่อย ด้บยเหตุนี้ เธอหันหลังไปมองแบบหนึ่ง ก่อนจะออกเดินไกลออกไปอีกหน่อย
ณ จุดทัก เห็นคนอื่นล้บนกลับมาแล้บ แต่กลับไม่เห็นเฟิ่งจิ่บ เซี่ยอบี้ถังอดเป็นห่บงไม่ได้ เขาชะเง้อมองเป็นระยะ อยากจะไปตามหาเขา แต่ก็ไม่บางใจให้น้องสาบอยู่ที่นี่คนเดียบอีก
“เฟิ่งจิ่บไปไหนเสียแล้บ? ทำไมยังไม่กลับมาอีก?” เขาทึมทำเบาๆ ลุกขึ้นยืนมองออกไ
