ตอนที่ 2627 โรคร้าย
เหมือนกระต่ายตื่นตูมจริงๆ ด้วย แต่เหมือนเด็กผู้หญิงคนนั้นจะใส่ผ้าโปร่งปิดหน้าไว้ด้วย?
เซี่ยอวี้ถังเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้น สาวเท้ายาวๆ เดินไปทางประตู “แม่นาง เจ้าจะออกมาคุยกับพวกข้าหรือไม่? เจ้าเป็นใครรึ? ถูกคนจับขังไว้ที่นี่ใช่หรือไม่? พวกข้าไม่ใช่คนเลว เจ้าจะออกมาไหม?”
ฟังเสียงจากข้างนอก เด็กสาวในเรือนลังเลเล็กน้อย ในที่สุดก็เปิดประตูเดินออกมา นางมองเซี่ยอวี้ถังที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นก็หันไปมองเฟิ่งจิ่ว ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะหันตัวเดินเข้าไปในเรือน ผ่านไปไม่นาน ก็เอาขนมว่างจานหนึ่งออกมา
“ให้พวกเจ้ากิน”
นางเอ่ยเสียงเบา ท่าทางเกร็งๆ ไม่กล้ามองพวกเขาตรงๆ เอาแต่ก้มหน้าก้มตา แต่กลับเต็มไปด้วยความจริงใจ
“เมื่อกี้ตอนอยู่ข้างหน้าพวกข้ากินไปไม่น้อย…” เซี่ยอวี้ถังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องหลักทำนองคลองธรรมนัก คิดแต่เพียงว่าพวกเขาเพิ่งกินเพิ่งดื่มไปจนรู้สึกอิ่มท้อง กลับนึกไม่ถึงเขายังพูดไม่ทันจบ เฟิ่งจิ่วที่เดินมาเมื่อไรไม่รู้กลับรับขนมจานนั้นไปก่อน
“ขอบคุณ” เฟิ่งจิ่วเอ่ย รับจานเดินไปที่โต๊ะ ก่อนพูดขึ้นว่า “มานั่งด้วยกันเถอะ!”
เด็กสาวพลันเงยหน้ามองเฟิ่งจิ่วแวบหนึ่ง ดวงตาเป็นประกาย นางพยักหน้าด้วยความดีใ
