หน้ากากอันหนึ่งขึ้นมาสวม จากนั้นก็เดินออกมาจากมุมมืด
ด้านนอกมีกฎการเข้าหอเขียนติดอยู่ เฟิ่งจิ่วมองเพียงแวบเดียว เธอหยักยิ้มมุมปาก หยิบเหรียญตราแผ่นหนึ่งออกจากห้วงมิติมาเหน็บติดตรงหน้าอก จากนั้นก็สาวเดินเข้าไปข้างใน
เห็นเหรียญตราที่เหน็บติดตรงหน้าอกของเฟิ่งจิ่ว คนที่เฝ้าประตูหอไม่กล้าขัดขวาง ตรงกันข้าม ยังคารวะด้วยความนอบน้อมแล้วเชิญเธอเข้าไปข้างใน จากนั้นก็มีคนเข้าไปในหอด้วย
“ผู้ดูแล ข้างนอกมีนักเล่นแร่แปรธาตุเหน็บเหรียญตราปราชญ์โอสถมาหนึ่งท่าน” ที่พวกเขานี้ คนระดับปราชญ์โอสถมีน้อยมาก ปราชญ์โอสถพวกนั้นที่อยู่ในเมือง พวกเขาก็รู้จักหมด แต่คนที่ มาคืนนี้ พวกเขาไม่เคยเจอมาก่อน
พอองครักษ์คนนั้นรายงาน ผู้ดูแลก็รู้ทันทีว่าเป็นคนแปลกหน้า จึงถามว่า “เชิญเข้ามาแล้วหรือยัง? ตอนนี้อยู่ไหน?”
“อยู่ในห้องส่วนตัวชั้นสองห้องที่สาม กำลังให้บ่าวรับใช้ปรนนิบัติอยู่ขอรับ”
“อืม เจ้าออกไปเถอะ! ข้าไปดูหน่อย” ผู้ดูแลโบกมือสั่ง เขาเอามือไพล่หลังลุกขึ้นยืน ชะงักเล็กน้อยอย่างนึกขึ้นได้ ก่อนจะเดินออกไป
ในห้องส่วนตัว เฟิ่งจิ่วนั่งรินสุราอยู่ข้างโต๊ะ สาวรับใช้หน้าตาดี
