้ถังยืนอยู่ตรงนั้นสิบกว่าคน พวกเขาจับ บกลุ่มคุยกัน ครั้นเห็นเซี่ยอวี้ถังเดินมา ก็พากันหันมามอง มองพิจารณาเซี่ยอวี้ถังตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เจ้าก็คือเซี่ยอวี้ถัง บุตรสายอ้อมที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเรือนทิศใต้?” เด็กหนุ่มคนหนึ่งถาม มองเซี่ยอวี้ถังขึ้นๆ ลงๆ ก่อนพูดขึ้นว่า “ข้ายังนึกว่าจะเป็นเด็กหนุ่มที่โดดเด่น ขนาดไหนกันเชียว ที่แท้ก็แค่นี้เอง!”
“เจ้าเป็นใคร!” เซี่ยอวี้ถังมองตาขวาง จ้องเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่พอใจ
“ท่านปู่ของข้าคือผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเซี่ย” เด็กหนุ่มเชิดคางอย่างหยิ่งยโส
“พรืด! ข้าก็นึกว่าใคร! ที่แท้ก็หลานชายของผู้อาวุโสสูงสุด” เซี่ยอวี้ถังเอ่ยหยัน ไม่มองเขาอีก เพียงเดินผ่านเขาไปแล้วกล่าวว่า “ไหนว่าจะแลกเปลี่ยนประลองกำลัง? ข้าก็มาแล้วนี่อย ย่างไร”
เหล่าเด็กหนุ่มมองหน้ากันแวบหนึ่ง มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเผยยิ้ม ก้าวออกมา “ในตระกูลมีกฎห้ามสู้กันเอง ฉะนั้นการแลกเปลี่ยนประลองกำลังของพวกเราจะต้องหยุดเมื่อถึงจุดเกินเล
