ตอนที่ 2602 อาศัยอยู่เพียงลำพัง
“ในเมื่อท่านผู้นำตระกูลมอบให้พวกเจ้า พวกเจ้าก็รับไว้เถอะ!” ชายชรายิ้มเอ่ย
ได้ยินดังนั้น ทั้งสองดีใจ เผยยิ้มเอ่ยว่า “ขอบคุณท่านผู้นำตระกูล” พวกเขารับของขวัญและกล่าวขอบคุณอย่างมีความสุข
เฟิ่งจิ่วที่ยืนอยู่ด้านหนึ่งชำเลืองมองเพียงแวบเดียวก็ดูออกว่า พู่หยกห้อยเอวสองชิ้นนั้นเป็นอาวุธวิเศษ อีกทั้งคุณภาพของหยกก็นับว่าไม่เ เลว เธอคิดในใจ ‘ผู้นำตระกูลเซี่ยนี่ก็นับว่าใจกว้างนัก โดยเฉพาะกับลูกหลานของญาติที่ไม่ใช่สายตรงเช่นนี้’
ทว่าเธอเบนสายตาสังเกตพวกคนที่ตามเข้ามาทีหลังอย่างเงียบงัน พบว่าแต่ละคนล้วนมีวรยุทธ์ไม่ธรรมดา จึงอดสะดุดใจไม่ได้ คนของตระกูลเซี่ยดูแล้ว วรยุทธ์ไม่เลว อีกทั้งพอเข้ามาแล้วได้เห็นจวนของตระกูลเซี่ย น่าจะเป็นตระกูลที่มีอายุนับร้อยปีแล้ว แต่ดูจากสีหน้าของคนพวกนั้น บางคนดูไม ม่ยี่หระ บางคนมีแววตาดูแคลน ดูท่าแล้วตระกูลเซี่ยก็ไม่ใช่ที่ที่เงียบสงบนัก
“มานี่เถอะ! ข้าจะแนะนำให้พวกเจ้ารู้จัก” ผู้นำตระกูลเซี่ยหันไ
