ตอนที่ 2597 ไม่สงบ
เด็กสาวกระพริบตาปริบๆ ยิ้มกว้างขณะถามเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วเห็นอย่างนั้นจึงเขียนคำว่าเฟิ่งจิ่วลงบนโต๊ะ
“เฟิ่งจิ่ว? ชื่อของเจ้าเรียบง่ายดีจริงๆ แต่แซ่เฟิ่งนั้น เหมือนข้าจะไม่เคยได้ยินมาก่อน” เด็กสาวว่า นางหันไปมองชายชรา “ท่านปู่เคยได้ยินแซ่เฟิ่งบ้างหรือไม่?”
“แซ่เฟิ่งพบได้ไม่มากนัก” ชายชราตอบ หันมองเฟิ่งจิ่ว “เจ้าเป็นคนที่ไหน? แล้วนี่จะไปที่ใด?”
เฟิ่งจิ่วเขียนคำว่าผู้ฝึกตนไร้สำนักเดินทางท่องโลกลงบนโต๊ะ
“เจ้าน่ะหรือผู้ฝึกตนไร้สำนัก? อ่อนแอกว่าข้าเสียอีก” เซี่ยอวี้ถังมองเฟิ่งจิ่วด้วยหางตา พึมพำเบาๆ “ท่องโลก นั่นคือคนที่ไม่มีบ้านให้กลับ ไม่น่าเล่าถึงได้กางกระโจมนอนข้ างนอกอย่างนั้น”
เฟิ่งจิ่วที่นั่งรถม้าไปกับพวกเขาค่อยๆ หลับไประหว่างที่ถามคำตอบคำ เธอนั่งพิงอยู่ตรงมุมของรถม้า ครั้นหลับลึก ร่างกายก็โงนเงนไปมากระทั่งเอนตัวนอนลงไป
เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืด พี่น้องคู่นั้นก็หลับไปด้วย มีเพียงชายชราที่ลืมตาขึ้นหลังจากที่พวกเขาลืม สายตาปราดเปรื่องจับจ้องไปที่เฟิ่งจิ่ว
หลังได้พูดคุยกัน และสังเกตการณ์แล้ว ด้วยประสบการณ์ของเขา เด็กหนุ่มคนนี้เป็น
