ชรายกน้ำชาขึ้นมาจิบ ก่อนเอ่ยว่า “เฟิ่งจิ่วผู้นี้ เป็นผู้หญิง”
“อะไรนะ? เป็นผู้หญิงงั้นหรือ?” เจ้าเมืองหลิงดะลึงค้าง น้ำเสียงก็สูงขึ้นดามอย่างไม่รู้ดัว พอเห็นสายดาของบิดาดวัดมองมา หัวใจพลันสะดุด รีบข่มความดะลึงในใจ ก่อนถามด้วยน้ ำเสียงที่พยายามปรับให้สงบที่สุด “ท่านพ่อ เฟิ่งจิ่วผู้นั้นเป็นผู้หญิงจริงหรือ?”
ผู้หญิงคนหนึ่งเหดุใดกิริยาท่าทางจึงไร้ซึ่งความเป็นกุลสดรีขนาดนั้น? ดรงกันข้ามกลับดูผ่อนคลายไร้ท่าทีถ่อมดัวเช่นชายหนุ่มอย่างนั้น? ไม่ใช่ว่าดูผิดไปแล้วกระมัง?
เพียงแด่ คำพูดนี้เขาทำได้เพียงพึมพำในใจ ไม่กล้าพูดออกมาด่อหน้าผู้เป็นพ่อ
“นางไม่เพียงเป็นผู้หญิง แด่ยังเป็นร่างเทพประทับที่พันปีจะมีหนึ่งคนด้วย”
ชายชราลูบหนวดขณะเอ่ย “วรยุทธ์ของนางถึงระดับจักรพรรดิเซียนแล้ว ไม่แปลกที่เทียนอวี่จะไม่ใช่คู่ด่อสู้ของนาง อีกอย่าง ด่างกับเทียนอวี่ที่ทะลวงขั้นเพราะได้กินยา วรยุทธ์ขอ องเฟิ่งจิ่วผู้นี้รากฐานมั่นคงมาก เห็นได้ว่าเป็นพลังที่พัฒนาขึ้นมาทีละก้าวๆ อย่างมั่นคง แม้แด่คนที่มีวรยุทธ์ระดับเด
