้าเมืองขมวดคิ้วเล็กน้อย มองเฟิ่งจิ่วครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ถามขึ้นว่า “คุณชายเฟิ่งอยากรู้เรื่องอะไร? เชิญถามได้”
เฟิ่งจิ่วลุกขึ้น สาวเดินไปตรงหน้าเขาช้าๆ พูดขึ้นว่า “ข้าอยากรู้ว่า บันไดสู่แดนเซียนแห่งเกาะเซียนเฝิงไหลอยู่ที่ใด?”
เจ้าเมืองอึ้งค้าง สีหน้าตะลึงงันไปทันที “อะไรนะ? บันไดสู่แดนเซียน?”
สายตาของเขาไหวระริก จ้องเฟิ่งจิ่วอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะถามว่า “เหตุใดคุณชายเฟิ่งจึงอยากตามหาบันไดสู่แดนเซียน?”
“เจ้าเมืองเพียงบอกข้ามาว่า จะหาบันไดสู่แดนเซียนได้ที่ไหนก็พอ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแช่มช้า
เจ้าเมืองยิ้มๆ “ที่จริง บันไดสู่แดนเซียนเล่าลือกันว่าอยู่บนเกาะเซียนเฝิงไหลไม่ผิด แต่คนที่นี่แทบไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มเอ่ยต่อว่า “ได้ยินมาว่า บันไดสู่แดนเซียนเป็นสะพานที่สามารถไปสู่ดินแดนแห่งหนึ่งได้ และเป็นสถานที่ทดสอบพลังแห่งหนึ่งด้วย เพียงแต่ข้าอยู่ที่นี มานานขนาดนี้ กลับไม่เห็นเคยบันไดสู่แดนเซียนมาก่อน ยิ่งไม่รู้ว่าบันไดสู่แดนเซียนอยู่ที่ใดในเกาะเซียนเฝิงไหล”
“แม้แต่เจ้าเมืองก็ไม่รู้ว่าบันไดสู่แดนเซียนอยู่ที่ใด?” เธอค่อนข้างไม่อยาก
