ด้วยเหตุนี้ พอเห็นเธอเดินเข้ามา บ้างก็ยิ้มต้อนรับ บ้างก็ชื่นชมว่าเธอเก่งกาจ บ้างก็เตือนเธอว่ารีบไปจากที่นี่เสียดีกว่า
เธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าแผงลอยขายยาทิพย์ก่อนหน้านี้ จ้องยาทิพย์ที่วางอยู่บนแผงลอย ก่อนถามผู้ฝึกตนคนนั้นว่า “ข้าเอาศิลาดาราแลกของพวกนี้กับท่านเป็นอย่างไร?”
“ศิลาดารา?” ผู้ฝึกตนอึ้งงัน ก่อนจะส่ายหน้า “ศิลาดาราก็ไม่เอา ข้ามีสิ่งที่ต้องการแลกเปลี่ยนอยู่แล้ว ก็คือยาในระดับสี่”
เฟิ่งจิ่วได้ยินก็ชะงักงัน “ยาในระดับสี่?” เธอควานหาในห้วงมิติ สุดท้ายก็เอาขวดยาขวดหนึ่งออกมา เอ่ยขึ้นว่า “ระดับสี่ไม่มีแล้ว มีแต่ยาในระดับหก”
“อะไรนะ? ยะ ยะ ยาในระดับหก?” ผู้ฝึกตนที่ตอนแรกนั่งอยู่บนพื้นพลันกระเด้งตัวขึ้นมา เบิกตากว้างจ้องขวดยาในมือเฟิ่งจิ่ว
“อืม ระดับหก” เธอเทยาในที่อยู่ในขวดออกมา วางไว้กลางฝ่ามือ ผู้ฝึกตนยื่นมือเข้ามาจะหยิบ เธอหดมือกลับ เก็บยาในระดับหกเม็ดนั้นกลับไป
“แลกๆ ยาทิพย์นี้ข้าแลกกับเจ้า!” ผู้ฝึกตนยิ้มกว้าง รีบยื่นยาทิพย์ให้เฟิ่งจิ่ว ขณะเดียวกันก็มองขวดยาในมือเฟิ่งจิ่วตาไม่กระพริบ
“ยาทิพย์ต้นนี้ของท่านเอามาแลกกับยาในระดับสี่นั้นไ
