กษรด้านหนึ่ง
ครั้นอ่านข้อความบนนั้น เฟิ่งจิ่วชะงักเล็กน้อย “อย่างนั้นของพวกนี้ ต้องใช้อะไรมาแลกเปลี่ยนกับท่านหรือ?”
เธอเพิ่งจะถามจบ ผู้ฝึกตนคนนั้นยังไม่ทันตอบ ผู้ฝึกตนอีกคนที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะเสียงกังวาน “สหายน้อย ในเมื่อเจ้าเพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก ก็อย่าเพิ่งไปแลกเปลี่ยนสิ่งของเหล่ านั้นเลย มาๆ ที่ข้ามียาที่รักษาอาการบาดเจ็บภายในโดยเฉพาะ เจ้าพกไว้ป้องกันตัวสักขวดสองขวดเถอะ!”
ได้ฟังเช่นนั้น เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว “หมายความว่าอย่างไร? อยู่ที่นี่ข้าจะถูกคนทำร้ายด้วยหรือ?”
“ไม่ถูกใครทำร้าย แต่ที่นี่มีคนที่ขึ้นชื่อเรื่องชอบท้าทายคนอื่น เจ้าเพิ่งมาครั้งแรกต้องหนีไม่พ้นแน่นอน” ผู้ฝึกตนคนนั้นหัวเราะเสียงกังวาน ในมือถือขวดยาแกว่งไปแกว่งมา
เฟิ่งจิ่วหลุดหัวเราะ เอ่ยอย่างไม่ยี่หระว่า “ข้าใช้ยาระดับหกขวดหนึ่งแลกกับยาทิพย์สองต้นนี้ของท่านเป็นอย่างไร?”
“ยาระดับหก? ไม่ได้ๆ อย่างน้อยก็ต้องระดับเจ็ด” ผู้ฝึกตนคนนั้นว่า ก่อนจะโบกมือปฏิเสธ
“ระดับเจ็ด?”
เฟิ่งจิ่วมุมปากกระตุก จ้องผู้ฝึกตนคนนั้น เอ่ยว่า “ท่านรู้หรือไม่ว่ายาระดับเจ็ดต้องใช้ยาทิพย์มีค่ามากมายเท่าใด
